`Wij praten nooit over ons werk of gezin'

Weer of geen weer, Nederland kampeert 's zomers. Elke camping heeft zijn eigen mores en publiek. Laatste deel in een serie: de motorcamping.

Vanuit de verte zwelt het geluid van grommende motoren aan. Het praten en gelach op het terras verstomt als het gebrul van de terugschakelende motoren dichterbij klinkt. Enkele seconden later schijnt het helle licht van de koplampen van vijf motoren over het campingterrein. De Duitse en Ierse Harley-bezitters op het terras loeren met kennersblik naar de glanzende motorfietsen. ,,Die achterste is een Guzzi 900cc'', fluistert iemand. Als de motoren tot zwijgen zijn gebracht, zwelt het geroezemoes weer aan op het terras.

D'n Toerstop in het Noord-Limburgse Melderslo draagt met recht de naam `motorcamping'. Op een bord bij de ingang staat: `campinggasten met auto's worden niet toegelaten'. ,,En wie toch een auto meeneemt, moet die bij de kerk parkeren'', verduidelijkt campingeigenaar Henk Gerrits (50).

Het autoverbod is met de algemene fatsoensnormen meteen ook de enige regel op de D'n Toerstop. ,,De motorrijder wil niet te veel regeltjes aan zijn kop. Hij wil gewoon lekker zijn biertje kunnen drinken en er ook niet op aangekeken worden als hij een keer wat meer drinkt'', zegt Henks partner Tineke Hartman (57).

Uit heel Europa weten motorrijders de camping te vinden. ,,Wat ons bindt zijn de motoren'', zegt de Ier Oliver O'Flynn. Jan Schilt (42) uit Krimpen aan den IJssel: ,,We hebben verschillende motoren, maar dezelfde passie''. De meeste gasten zijn op doorreis of komen een weekendje om bij te kletsen en te toeren. De omgeving van Melderslo leent zich daar goed voor. Bochtige weggetjes voeren langs velden met afrikaantjes en bloeiende stokrozen. En voor wie de topsnelheid van zijn motor wil uitproberen is Duitsland om de hoek.

`s Avonds zoeken de meeste gasten de campingbar op in de schuur van een voormalige boerderij. Uit de boxen schalt rockmuziek. Op de houten balken staan twee oude zwarte motorfietsen. T-shirts van motorclubs uit heel Europa bedekken de binnenzijde van het rieten dak. Naast de bar hangen tientallen badges en de keukendeur is van onder tot boven volgeplakt met stickers van de clubs. Henk: ,,Het eerste wat vaste gasten doen als ze aankomen, is kijken of hun shirt of badge er nog hangt.''

Het is een mooie avond en dus zitten de meeste gasten buiten op het terras, waar je ook kan eten. Henk serveert vanavond friet met stoofvlees. Bij de Ierse en Duitse Harley-vrienden wordt het ene na het andere dienblad bier geleegd. Er wordt rauw gelachen om de grappen die veelal gaan over in eerdere vakanties samen beleefde avonturen. ,,We hebben het nooit over ons werk of ons gezin'', legt de Oliver O'Flynn uit. De Duitse Karin Weil knikt instemmend. ,,We praten over motoren, altijd.''

Aan een ander tafeltje zitten Chantal (7) en Deborah (11) Schilt rustig een tekening te maken. Omdat Chantal groot genoeg is, kon het gezin Schilt dit jaar eindelijk met de kinderen achterop de motor op vakantie. De Schilts zijn gek op motoren. De Honda Shadow van Joke (40) staat 's winters zelfs in de huiskamer. ,,Anders slaat het chroom dof uit.'' Op D'n Toerstop voelen ze zich helemaal thuis. Joke: ,,Op een gewone camping word je als motorrijder toch een beetje met argusogen bekeken. Toen we eerder deze week wegreden bij de familiecamping in Drunen zei iemand: `We hadden weinig last van jullie'. Maar op D'n Toerstop is het volk ,,veel gemoedelijker''.

Chantal en Deborah mogen iedere morgen Henk en Tineke helpen bij het klaarmaken van het ontbijt. Jan Schilt en Bouwko Niewold hebben van de week met Henk een chaletje opgeruimd. En wie om elf uur 's avonds aankomt, krijgt bij Henk en Tineke gewoon nog een bordje eten. ,,Dat is het motorrijden'', zegt Jan. ,,Het is niet alleen het rijden, het is de sfeer eromheen en die vinden we hier op de camping.''