Bellaarts puzzelstukjes vallen op de goede plaats

Met de eindzege in het vierlandentoernooi in Amstelveen besloot de Nederlandse hockeyploeg gisteren de voorbereiding op de Champions Trophy, die zaterdag in Keulen begint.

In de wandelgangen heette het al gekscherend `de puzzel van Joost Bellaart'. Menigeen zag de bondscoach van de Nederlandse hockeyploeg in gedachten stoeien met honderden puzzelstukjes. Wat hij ook deed of probeerde, een passend geheel werd het niet. Met een woedende uithaal veegde hij uiteindelijk de tafel schoon.

Maar zo uitzichtloos als de situatie tot voor kort nog leek, zo hoopvol blijkt een paar maanden later de herstart van het nationale elftal, dat zijn zinnen heeft gezet op eerst het Europees kampioenschap, over twaalf maanden in Barcelona, en vervolgens op de Olympische Spelen in Athene, over twee jaar. Na anderhalf jaar van puzzelen en goochelen met zijn basisopstelling lijkt Bellaart dan eindelijk de balans in zijn elftal gevonden te hebben. Met Jeroen Delmee voor de derde keer terug op zijn vertrouwde positie als centrale middenvelder en Teun de Nooijer in een vrije rol, pendelend tussen de voorste en de middelste linie.

In Amstelveen kreeg de bondscoach de afgelopen vier dagen de bevestiging van wat hij al enige tijd vermoedde: zijn selectie heeft, mede ook door de komst van vijf nieuwelingen, een gedaanteverwisseling ondergaan. ,,Het enthousiasme van die jonge jongens werkt aanstekelijk'', verzuchtte Bellaart gisteren na de 3-1 overwinning op Australië, die hem zijn tweede toernooizege (na het EK zaalhockey voor B-landen) opleverde sinds hij aantrad in januari 2001.

Belangrijker was evenwel de constatering dat geen van de neo-internationals ten overstaan van het eigen publiek bezweek onder de druk. Opvallend was gisteren bijvoorbeeld het standvastige optreden van voorstopper Geert-Jan Derickx. In pas zijn achtste officiële interland maakte de 21-jarige verdediger van HCKZ opnieuw duidelijk dat Bellaart en diens assistent Michel van den Heuvel hem vorig jaar ten onrechte negeerden, toen de technische staf de eerste verjongingskuur doorvoerde.

Vol vertrouwen reist de ploeg donderdag naar Keulen, waar twee dagen later bij de 24ste editie van het toernooi om de Champions Trophy wordt afgeslagen tegen herintreder India. Zondag wacht het Australië dat gisteren ogenschijnlijk eenvoudig werd bedwongen, maar na het uitvallen van verdediger Sander van der Weide vlak na rust met een verzwikte enkel alsnog de geest kreeg. Verder dan een treffer van topscorer Jamie Dwyer, na een opzichtige fout van laatste man Erik Jazet, kwam Australië echter niet.

Vraag is hoeveel waarde kan worden gehecht aan de zege op een tegenstander die nog slechts tien spelers telt die bij het wereldkampioenschap, ruim zes maanden geleden in Kuala Lumpur, als tweede eindigde achter Duitsland. Zo ontbrak in het Wagener-stadion het ervaren duo dat onlangs vertrok bij Oranje Zwart: vormgever Brent Livermore en strafcornerspecialist Troy Elder. Beiden zijn, na de gouden medaille bij de Commonwealth Games, terug naar huis gestuurd omdat ze afgelopen seizoen naar de zin van bondscoach Barry Dancer te vaak in Eindhoven verbleven.

Die luxe is niet besteed aan Bellaart, die gisteren de suggestie weersprak als zou de toernooizege hoge verwachtingen wekken. ,,Op de langere termijn wel, maar op dit moment is deze ploeg nog te onervaren. Sommige spelers zullen op weg naar het Europees kampioenschap nog wel een keer door het ijs zakken.''

Ook al schuilt de grootste kracht van zijn afgestofte selectie in de eenvoud. Geen van de spelers tart het noodlot door onnodig ingewikkelde oplossingen aan te dragen. Ongelukken blijven daardoor uit. Eén voor één stellen de spelers zich in dienst van het elftal. Slechts één man mag én kan zich te buiten gaan aan frivoliteiten: sterspeler De Nooijer.

Maar het wonderkind van het Nederlandse hockey geldt dan ook als het creatieve brein dat het functionele geschuif graag aan anderen overlaat. Gisteren kreeg de 26-jarige regisseur van landskampioen Bloemendaal vooral in de eerste helft volop ruimte en gelegenheid om zijn exceptionele talenten te etaleren, nadat hij zich een dag eerder, tegen het taaie en gehaaide Zuid-Korea (1-1), nog te pletter had gelopen op een muur van verdedigers.

Kennelijk had Dancer die band óf niet bekeken óf de Australische bondscoach wilde zijn collega zand in de ogen strooien door De Nooijer in de eerste 35 minuten vrijwel ongemoeid te laten.

Terug is, naast de door Bellaart gesignaleerde ,,fris- en onverzettelijkheid'', ook het spelplezier. ,,Omdat die nieuwe jongens allemaal zo gretig zijn, of dat nu in de training is of in de wedstrijd, sta je zelf ook weer met veel lol op het veld'', zo verwoordde Bram Lomans in navolging van aanvoerder Delmee de omgeslagen stemming binnen de nationale ploeg.

Eveneens terug van weggeweest is de verwoestende sleeppush van Lomans. Na twee jaar waarin de strafcornerbeul van HGC achtervolgd werd door blessureleed en een gebrek aan ritme, mikte hij in Amstelveen tegen zowel Zuid-Korea als Australië weer eens raak. Vooral de komst van Derickx ervaart de specialist als ,,een zegen voor mijn corner, want Geert-Jan geeft perfect aan''.

Maar evenals Bellaart temperde ook Lomans de verwachtingen. ,,We zullen vast en zeker nog wel eens op ons bek gaan. Dat kan bijna niet anders met zo'n jonge ploeg. We leren snel, maar we zijn nog niet flexibel genoeg om op elke strategiewijziging van de tegenstander een antwoord klaar te hebben. In die zin is het leerproces nog niet voltooid.''