Hollands dagboek

John Bernard (64) volgde een opleiding tot meteoroloog bij de Koninklijke Lucht- macht en het KNMI. Deze week nam hij afscheid als weerman bij RTL. Bernard is gehuwd, heeft twee kinderen en vier kleinkin- deren.

Woensdag 14 augustus

De ochtend begint in de tuin met een filterkoffie en het lezen van de Volkskrant. Angela (mijn vrouw) is naar de sportschool. Lees en beantwoord de post. Een kijkster schreef mij een leuke brief met als P.S. ook nog het advies om mijn haren niet tot over mijn oren te laten groeien. Advies genegeerd.

Om elf uur vertrek ik naar Hilversum. De keuze met dit mooie weer is de motor of de auto. De keuze valt op de cabriolet, maar dan wel met het dak open.

Ik ga fluitend naar mijn werk. Niets is er te merken van het feit dat het volgende week mijn laatste werkweek is. Heb heel wat collega's met moeite de laatste jaren voor de VUT door zien worstelen. Ik ken het gevoel niet.

Bij RTL heb ik een eigen weerkamer, dicht bij de redactie van RTL Nieuws en bijna pal naast de hoofdredacteur. Bij aankomst heeft de computer al een hele stapel papier uitgespuwd.

Ik begin met het sorteren en ordenen van het binnengekomen materiaal, geleverd door Meteo Consult. De eerste twee uur ben ik in alle stilte druk bezig met het voorbereiden van wat een weersverwachting moet worden. Ik heb de beschikking over een enorme hoeveelheid berekeningen die in de loop van de middag en avond worden aangevuld met het laatste weernieuws.

Om half twee is de RTL4 nieuwsvergadering waarbij de dag van gisteren wordt besproken en ook het plan voor de avonduitzendingen wordt gemaakt. Hoofdmoot voor vanavond is de watersnood in Centraal Europa, het kabinetsberaad na vele tegenvallers en Het Parool dat uit de Perscombinatie wil stappen. Het is een feest om bij zo'n goed geoliede machine als de RTL-nieuwsredactie te mogen werken. Ik voel me er als een vis in het water. Een meteoroloog is daar volledig geïntegreerd in de redactie.

De rest van de middag en avond lekker doorgewerkt en gepraat met een aantal collega's. De grafische afdeling heeft de weerkaarten die ik heb gemaakt verwerkt tot de bekende platen die bij het nieuws worden gebruikt.

De uitzendingen lopen vlotjes en om half negen schuif ik thuis aan voor de avondmaaltijd. Een prima dagindeling waar ik helemaal aan gewend ben. Nog geen nieuws van onze dochter die met man en kinderen op vakantie is in Oostenrijk.

Donderdag

Floris wordt vandaag twee jaar. Hij is de tweede zoon van onze dochter Ingrid. Floris is met zijn ouders en broer Job (4) op vakantie, dus we moeten de felicitatie doen via de telefoon en kunnen niet helpen met het uitblazen van de kaarsjes op de taart. De familie zit in het natste deel van Oostenrijk, maar de zon is daar inmiddels weer doorgebroken. Job vond het een fantastische vakantie, hij vertelde nog nooit zo veel brandweerauto's te hebben gezien die met loeiende sirenes rondreden en kelders leegpompten.

Ik ben een vroege vogel en maak vaak het ontbijt klaar. Ik vind het zonde van mijn tijd om lang op bed te blijven liggen. Merk als voordeel van het wat ouder worden dat je minder behoefte hebt aan slaap. Dat ontbijten doen we op ons gemak en aan het eind lossen we samen even de puzzel uit de krant op. Schijnt goed te zijn om het geheugen op peil te houden. O ja, ik heb ook de zeer ouderwetse gewoonte een pakje bruine boterhammen met kaas en worst mee te nemen voor tussen de middag. Het is een bijna verdwenen gewoonte in omroepkringen en je moet tenslotte ergens rijk mee worden. De rest van de ochtend besteed aan het lezen van HP/de Tijd en Vrij Nederland.

De middagvergadering bij het nieuws staat nog steeds in het teken van de zondvloed in Europa en we hebben een onderwerp dat ik gisteren voorstelde over de riolering in ons eigen land. Heeft die nog wel voldoende capaciteit als wij in de nabije toekomst meer plensregens op ons dak krijgen? Mijn stellige indruk is dat er een behoorlijke hoeveelheid achterstallig onderhoud is aan het huidige rioolstelsel (vele miljarden) en dat we zonder uitbreiding in de nabije toekomst steeds vaker ondergelopen straten zullen krijgen.

Ik was na de presentatie van het weer zeer verrast omdat cameraman Mano van de Kamp, die morgen op vakantie gaat, speciaal even langskwam om afscheid te nemen na een heel prettige samenwerking van bijna dertien jaar. Het wordt 's avonds al snel donker, maar het bleef nog heel lang warm.

Vrijdag

Een vrije dag bij RTL, maar behalve genieten van het fraaie weer toch nog enkele activiteiten.

Bespreking met mijn enige broer Bep. Hij waakt altijd over mijn geboortestad Rotterdam vanaf de negenentwintigste verdieping op het Weena en kijkt uit op Hofplein en Coolsingel. Hij is eindverantwoordelijke namens de gemeente Rotterdam van een groot zakenfestival dat van 23 tot en met 27 september uiteraard in Rotterdam wordt georganiseerd. Ik mag daar een heel klein rolletje in vervullen.

We komen er snel uit wat ik moet doen en praten dan over de goede dingen van het leven en over het boek dat wij samen schrijven over het gezin waaruit wij komen. Het is een boek voor onszelf en voor de familie. Wij hebben ontzettend veel plezier om onze herinneringen aan vroeger eens op te schrijven. Beslist geen literatuur, ook geen stamboom, maar gewone verhalen. Bij mij als oudste spelen daarin de oorlog en de opbouwperiode een grote rol.

De titel wordt: Alles staat geregistreerd. Het waren de woorden die onze moeder steeds zei als we haar bezochten in het Schiedamse verpleeghuis waar ze de laatste jaren van haar leven doorbracht. We mochten niet te hard praten, want ze had het idee dat ze werd afgeluisterd en dat men alles registreerde.

Toch nog, ondanks tropische warmte, een uurtje naar de sportschool geweest.

Zaterdag

Te warm om je te bewegen, geluierd dus en zaterdagse kranten, die weer duidelijk dikker waren, gelezen. Na tijden weer eens gebarbecued. Mooi kunnen nadenken over mijn activiteiten vanaf volgende week.

Zondag

De hitte houdt aan. Slapen is niet eenvoudig als het huis zo warm is geworden. Enige tijd geleden kreeg ik van een kijker een aardige tip uit de oude doos. Ga slapen onder een enkel laken. Neem een plantenspuit en spuit over het laken een fijne nevel van waterdruppels. De waterdruppels verdampen en onttrekken warmte aan laken en lijf. Probeer maar. Karel Knip kan misschien de proef doen in het NRC-laboratorium.

Een lange avondzit voor het drie uur durende VPRO-programma Zomergasten.

Vanavond had Adriaan van Dis professor Cees Fasseur als gast. Had ik maar zo'n geschiedenisleraar als Fasseur gehad, dan had ik het waarschijnlijk nog een aardig vak gevonden. Wat kan die man goed vertellen.

Maandag

Heb de afgelopen weken elke dag een grote boodschappentas met brieven, kaarten, krantenartikelen, foto's etc. meegenomen naar huis. Herinneringen aan een periode dat ik voor tv heb gewerkt (1984 tot heden). Ik gooide alles in dozen en die ben ik nu aan het ordenen. De brieven en kaarten bevatten veelal de mededeling dat mensen kijken en de aanmoediging ,,Ga zo door''; ,,we volgen je en niet alleen in Nederland maar ook elders in Europa.'' Een klein deel bevat een vraag.

Rudy Kousbroek schreef mij nooit meer naar RTL Nieuws te kijken als ik van de buis verdwenen was. Voor veel mensen word je ook een meubelstuk. Die schrijven hun hele hebben en houden. Ik probeerde ze altijd een bemoedigend antwoord te geven. Enkele briefschrijvers heb ik ook, als ik in de buurt kwam, onverwachts bezocht. Dat liep altijd goed af, al was ik bij enkelen wel eens bang voor een dreigende hartstilstand als ik op de stoep stond. Het aantal brieven met een negatieve inhoud is beperkt. Soms was de vraag: ,,Wilt u ergens anders in beeld gaan staan, want u staat met uw dikke achterwerk voor mijn favoriete vakantiestek.'' Dat was de lichtste vorm van kritiek. Gelukkig zijn er ook mensen die mij niet kunnen luchten of zien. Dat houdt het evenwicht in stand. Voorbeelden zijn Thijs Wöltgens en ex-NOVA-presentator Cees Driehuis.

Dinsdag

Heb in mijn weerpraatjes soms ook heel persoonlijke dingen gezegd. Over mijzelf, ons gezin en van het soort weer waar ik absoluut niet van hou. Veel mensen zitten te springen om hitte, maar ik heb daar juist een uitgesproken hekel aan. Gelukkig kwam er vandaag dan ook een einde aan die onmenselijke temperaturen, al ging dat weer wel met een hoop hemelwater gepaard. Goed voor de tuin, zegt mijn vrouw dan.

Mensen die regelmatig kijken weten dan ook heel veel van mij. Ik vind dat prima, omdat ze anders ook wel een sprekende computer of een talking head voor een camera kunnen zetten en die zijn er al genoeg. De autocue (het apparaat dat gebruikt wordt door de nieuwslezer en vele andere presentatoren om teksten voor te lezen) is bij mij gelukkig taboe. Elke spontaniteit is met zo'n apparaat zoek en als je je dan eens verspreekt, weet iedereen weer dat het gewoon mensenwerk is. De kaarten, brieven en e-mails stromen binnen. De verste afzender is van de Canarische eilanden en ik had ook een kaart van iemand die enkele straten bij mij vandaan woont.

Woensdag

Hoofdredacteur Harm Taselaar was in de middagvergadering bij de bespreking over de dag van gisteren absoluut ontevreden over de prestaties van de redactie. Hij foeterde stevig over de behandeling van een groot aantal onderwerpen. Dat zet de club weer op eens scherp .

Ik blijf het een raar idee vinden dat morgen mijn laatste werkdag is, maar ik heb het mezelf aangedaan. Moest nog laat opblijven voor een kort gesprekje met Jeroen Pauw in met het Oog op Morgen. Voor een aardige en goede oud-collega doe je dat graag. We hebben samen het begin meegemaakt van wat eens een doorbraak was in televisieland. Die eerste uitzending op 2oktober 1989 om 18.00 uur heb ik samen met hem mogen doen. Commerciële tv was een feit.

Donderdag 22 augustus

Afscheid genomen van de kijkers. Het feestje komt nog. Dan hoop ik een aantal oude bekenden, ook van voor mijn mediatijd, te mogen ontmoeten. Want ik werkte niet alleen bij de tv. Ik verwacht ook mensen uit mijn tijd bij de Koninklijke Luchtmacht, KNMI, Landbouw Universiteit en Meteo Consult.

Natuurlijk kijk ik nog terug op de laatste dertien jaar. Ben echt blij en tevreden dat ik alle ruimte heb gekregen bij RTL om invulling te geven aan mijn werk zoals ik dacht dat het goed was. Mijn omgeving bij RTL nieuws is me lief geworden. Heb ook nooit last gehad van een enorme betutteling, zoals bijvoorbeeld een van de beste weermensen in Nederland, Monique Somers, meemaakte bij de NOS. Zij moest daar vertrekken, omdat ze iets te veel bekend werd. Ik kan nu rustig tussen de coulissen verdwijnen.