Aangetrokken tot het duistere

Zanger Jonathan Davis van de heavy rockgroep Korn heeft in het mortuarium oog gekregen voor de donkere kant van het leven. Zaterdag speelt zijn groep op het festival Lowlands.

De muziek van `nu metal'-groep Korn is keihard en aardeduister. Net als de obsessies van zanger Jonathan Davis, die hij op de laatste cd Untouchables weer dramatisch vertolkt. Maar vandaag is hij een vrolijk en gelukkig man. Als gitarist James `Munky' Shaffer de hotelsuite binnenkomt, bijkans over Davis heenrolt en ,,I'm so happy for you, man!'' roept, blijkt waarom: Davis heeft net gehoord dat hij voor de tweede keer vader wordt. ,,Dit is zo'n dag die me bijblijft.''

Maar deze blijde gebeurtenis krijgt geen plek in zijn teksten. ,,In mijn zoon Nathan zie ik een reflectie van mijn eigen jeugd. En die was niet vrolijk. Ik voel me nu eenmaal hopeloos aangetrokken tot de donkere kant van het leven. Tegenwoordig ben ik een normale jongen, hoor, met mijn goede dagen en mijn slechte dagen. Maar wat voor soort teksten kan je nu halen uit een gelukkig leven? Dat is niks voor mij.''

Davis verzamelt voorwerpen die met seriemoordenaars en andere extreme misdadigers te maken hebben en wil daarmee een museum inrichten. ,,Ik heb stenen uit de muur waar in 1929 de St. Valentine's Day Massacre plaatsvond, een elektrische stoel waarop meer dan 130 mannen geëxecuteerd zijn, dat soort dingen.'' Hij wil criminelen niet verheerlijken, al weet hij dat hij zulke verwijten krijgt. ,,Ik raakte gefascineerd door tekeningen en schilderijen die veroordeelden maakten? Dat krijgt ook een plek in mijn museum.'' Hij begrijpt een moordenaar als John Gacy die zich aan jongetjes vergreep en ze vervolgens vermoordde. ,,Hij kon niet in het reine komen met zijn homoseksualiteit. Dat is een naar gevolg van de Amerikaanse samenleving, die seks en homoseksualiteit onderdrukt.''

De videoclip van de laatste single Here To Stay zit vol geweld en seks, maar wat de clip shockerend maakt is het kind, dat die beelden met open mond bekijkt. ,,Hoe moet zo'n kind begrijpen wat hij ziet? Toch is er volop geweld op televisie, terwijl je nauwelijks een naakt lichaam ziet. Een enorme vervorming van de werkelijkheid. Je moet je kinderen leren omgaan met die werkelijkheid. Als mijn zoon acht is, leer ik hem schieten met een klein geweer. Dan heeft hij later niet die ongezonde fascinatie voor wapens.''

In het nummer Thoughtless probeert Davis zich te verplaatsen in de daders van de moorden op de Colombine High School. ,,Zo'n schietpartij is nergens goed voor, die slachtoffers verdienden het niet om te sterven. Maar ik kan me heel goed voorstellen hoe die schutters zich voelden. Ik werd op school ook gepest, uitgemaakt voor flikker, en de leraren lachten even hard mee. Dat is heel kwetsend, daar krijg je instabiele individuen van. Ik wilde ook mijn school binnenvallen met een honkbalknuppel en al die etters de hersenen inslaan. Ik heb het niet gedaan, een belangrijk verschil, maar ik snap hun drijfveren.''

Ondanks zijn obsessies en een verleden waarin ook seksueel misbruik door een buurman voorkomt, acht Davis zich niet in staat tot zulke daden. ,,Ik heb de muziek als uitlaatklep en anders had ik wel iets anders gevonden. Ik weet bovendien wat het is om in lijken te snijden, door mijn vroegere baantje in een mortuarium. Hele hordes death-metal-bands zingen over de dood, maar ze zouden kotsen als ze zagen wat ik daar heb gezien. Er is weinig zo schokkend als het lijk van iemand die door geweld is omgekomen. Daar krijg je een tik van mee, dat heeft mijn ogen geopend voor de donkere kanten van het leven.''

Het is duidelijk dat zulke onderwerpen niet gedijen op vriendelijke, akoestische muziek. Untouchables klinkt dan ook uitgesproken heavy, zelfs met jaren-tachtig synthesizers. Davis leerde de lol van zulke gelaagde arrangementen inzien toen hij werkte aan de soundtrack voor de film Queen of the Damned, waarbij hij de kans kreeg om met een orkest te werken en werkte die aanpak uit met producer Michael Beinhorn. ,,Muziek kan ook heavy zijn als je niet vertrouwt op power-riffs op de gitaar. Dit is muziek die heel zwaar aanvoelt, heel emotioneel. Het pakt je bij de keel, en dat moet muziek doen. Ik vind het een eer om te boek te staan als voortrekker van de nu metal, zoals Nirvana de hele grunge-beweging voorttrok. Maar je moet niet stil blijven staan. Miljoenen bands willen Korn imiteren, maar wij blijven ze altijd een stap voor.''

Korn: Untouchables (Epic/Immortal 501770 9) distr. Sony.

Optredens: vanavond op het Lowlands-festival en 29/8 in Ahoy Rotterdam.