Weer thuis (2)

Er wordt aangebeld. TRINGTRING. Mama doet de deur open. Voor de deur staat een mannetje met een blauwe pet. ,,Goedenavond!'' zegt hij opgewekt. ,,Is dit het huis van de familie Foxterrier?''

,,Dat klopt!'' zegt mama. ,,Bent u van de post?''

,,Nee'', antwoordt het mannetje. ,,Ik ben van de afdeling `VERLOREN, VERMIST en TERUGGEVONDEN', u weet wel waar alle zoekgeraakte koffers worden aangemeld!''

,,Zijn ze gevonden?'' vraagt mama. ,,Kan ik eindelijk weer een zomerjurk aan in plaats van deze dikke wollen winterkleren!''

,,Ik heb inderdaad goed nieuws voor u'', zegt de meneer met de blauwe pet. ,,Alle koffers zijn gevonden, ze zitten achter in mijn bus!''

Het mannetje maakt de achterklep van zijn auto open.

,,Ik dacht dat ze nooit meer zouden komen!'' zegt mama. ,,Rintje, kom eens snel naar buiten!'' roept ze.

,,Onze koffers! roept Rintje als hij naast mama staat. ,,En ook die van Henriette en Tobias!''

Het mannetje sjouwt alle koffers naar binnen. ,,Als u hier even wil tekenen voor de goede ontvangst'', zegt hij.

Rintje pakt snel zijn eigen koffer. Als mijn heerlijke kluif er nog maar inzit, denkt hij. Hij maakt zijn koffer open. Gelukkig zitten al zijn lievelingsdingen er nog in. Zijn strandbal, zijn zwemband voor in zee en ook zijn kluif.

,,Zo en nu eerst iets koels aantrekken!'' zegt mama terwijl ze haar koffer openmaakt.

,,Zal ik de familie Teckel en de familie Pekinees bellen dat de koffers er weer zijn?'' vraagt Rintje.

,,Dat is goed'', zegt mama. ,,Het kan nog net voor ze gaan slapen!''

Rintje draait eerst het nummer van Henriette. ,,Met mevrouw Pekinees'', zegt een bekakte damesstem. ,,Hallo, is Henriette daar?'' vraagt Rintje. ,,Zeg mij eerst eens met wie ik spreek'', zegt de moeder van Henriette.

,,O, pardon met Rintje'', zegt Rintje.

,,Henriette kan niet aan de telefoon komen'', zegt mevrouw Pekinees. ,,Ze wil niet meer tevoorschijn komen sinds haar koffers zoek zijn!''

,,Ze hoeft zich niet langer te verstoppen'', zegt Rintje. ,,Haar koffers zijn weer terecht!''

,,O, wat fijn!'' roept mevrouw Pekinees. ,,Dan kan ze al haar favoriete strikken weer in, we komen de koffer meteen morgenochtend halen.''

Als mevrouw Pekinees heeft opgehangen belt Rintje het nummer van Tobias.

,,Dit is het antwoordapparaat van de familie Teckel, we zijn er even niet, na de Woef kunt u een boodschap achterlaten.''

Dan hoort Rintje een blaf. WOEF! Het blijft even stil. ,,Ik hoop dat jullie me horen'', zegt Rintje. ,,Ik wil even zeggen dat de koffer van Tobias is teruggevonden, hij staat bij mij!'' Dan legt hij de hoorn weer neer.

,,De moeder van Henriette was heel blij!'' zegt Rintje.

,,Gelukkig heeft iedereen zijn spullen terug'', zegt mama. ,,En nu is het de hoogste tijd om naar je mand te gaan!''

,,Mag mijn koffer dan naast mijn mand staan?'' vraagt Rintje.

,,Dat is goed'', zegt mama. ,,Maar wel gaan slapen en niet meer spelen.''

Als Rintje in zijn mand ligt doet hij zijn ogen dicht. Hij soest een beetje weg. Opeens hoort hij een gek geluidje. ,,TSJIRP,TSJIRP,TSJIRP!''

Rintje doet zijn ogen weer open. Het lijkt op het geluid dat de krekels maakten in Italië, denkt hij. Iedere avond als ik slapen ging gaven ze een concert. ,,TSJIRP, TSJIRP, TSJIRP!'' hoort hij weer. Rintje probeert uit te vinden waar het geluid vandaan komt. Hij kijkt in zijn mand. Hij zoekt onder zijn deken. Dan maakt hij zijn koffer open. Het geluid klinkt nu nog harder.

,,TSJIRP, TSJIRP, TSJIRP!''

,,Hallo'', zegt Rintje. ,,Is daar iemand?'' Het tsjirpen stopt. ,,Wij zijn het'', antwoordt een pieperige stem. Rintje steekt zijn snuit nu helemaal in de koffer. In de deksel ziet hij opeens vijf krekels zitten. Twee grote en drie kleine.

,,Wat doen jullie in mijn koffer?'' vraagt Rintje. ,,Wij zijn de familie Krekel'', antwoordt de grootste.

,,We waren nog nooit op vakantie geweest en zijn vanuit Italië in jouw koffer meegereisd!''

,,Ik vind het best'', zegt Rintje. ,,Maar waarom tsjirpen jullie zo?''

,,Dat kunnen we niet helpen'', zegt vader Krekel. ,,Iedere dag bij het vallen van de schemering beginnen wij ons concert!''

,,Als ik maar niet hoef mee te tsjirpen'', zegt Rintje. ,,Ik kan alleen maar blaffen!''

,,Ga jij maar lekker slapen'', zeggen de krekels. Rintje doet zijn ogen weer dicht. Het is net alsof hij weer in Italië is.

,,TSJIRP, TSJIRP, TSJIRP, TSJIRP.''

Meer over Rintje op www.rintje.nl