Giraffen oppakken en aaien

De zon schijnt op de Afrikaanse savanne. Het is snikheet. Zachte geluiden versterken het zinderen van de zon. Op de onafzienbare vlakte is geen dier te bekennen. Maar dan klomp, klomp hoor je iets aankomen. Een giraf loopt voorbij. Op zijn dooie gemak. Dan nog een. En in de verte: een derde. Het lijkt wel of de rest van de natuur stilletjes toekijkt.

Dan ga je naar de middelste giraf, en pakt hem op. Met een sierlijke boog til je hem in de lucht en zet je hem beleefd een stukje verderop. Z'n poten raken er even van in de knoop. Maar dan loopt hij weer verder, en gaat weer lekker zijn eigen gang.

Het kan allemaal op je computer, als je een speciale webplaats opzoekt op internet. Daar doen Franse kunstenaars mooie dingen met dieren. In hun dierentuin, hun `zoo' zitten behalve giraffen ook nog andere dieren. Met je aanwijzer en je linker muisknop - klikken of slepen - kun je ze aanraken, aaien en zelfs oppakken. Dan gebeurt er van alles, maar de dieren blijven toch net echt.

Zelf ga ik graag naar de pinguïns. Die duiken met z'n allen steeds maar weer de ijskoude poolzee in. Je kunt ze extra mooi laten duiken. Je kunt ze zelfs laten vliegen - voor pinguïns net zo bijzonder als voor giraffen. Dan roepen ze naar je. Dat klinkt bozig, maar zo klinken pinguïns altijd. Mooi in zee gegooid worden vinden ze, geloof ik, het leukst. En je wordt er zelf ook vrolijk van.

In het echt zal ik niet zo snel met een levende pinguïn gooien. Maar hier kan dat opeens weer wel leuk zijn. Alleen al omdat het zo simpel - en mooi - gemaakt is. Net echt, maar dan ook weer net niet.

Dit is geen spelletje. Dit is echte Kunst, voor volwassenen, van een Frans museum in Parijs. Hoe langer je ernaar kijkt, hoe vreemder het is. Het vreemde is niet eens wat je zelf kunt doen. Nee, je merkt dat, wat je ook doet, alles toch gewoon doorgaat. Giraffen blijven voorbij paraderen op de savanne - soms veel, soms weinig. Pinguïns blijven tegen elkaar geluiden maken en in zee plonzen. Je kunt van alles met ze doen, maar ze blijven toch ook hun eigen gang gaan. Je kunt hier veel. Zelfs gemist worden. Dat vind ik mooi.

In de dierentuin zitten ook twee jonge paarden die je kunt aaien en laten dansen. En een vervaarlijke kever die dreigend op je af komt stampen. Die kever kun je laten lopen waar je wilt, maar hij houdt er niet van om lang aangeraakt te worden. Dat moet je dus maar niet doen.

Die mooie Franse naam van de website, `lecielestblue', betekent `de hemel is blauw'. Het in je computer laden van de dieren en hun landschappen duurt even, maar dan heb je ook wat.

Nog één ding. Wel aardig zijn voor de giraffen, en niet met ze gooien. Dat is geen kunst.

www.lecielestbleu.com/html/main_Iceb.htm