Sharon bereidt Israël voor op oorlog tegen Irak

Het Israëlische volk wordt stelselmatig door ministers en hoge militairen op een oorlog tegen Irak voorbereid. Gisteren besloot de regering-Sharon om alvast 15.000 militairen en reddingsbrigadiers in te enten tegen pokken. Een maand geleden werd al op kleinere schaal met inentingen begonnen.

Het besluit is een eerste stap om ruim zes miljoen Israëliërs tegen de zeer besmettelijke en dodelijke ziekte in te enten. Als het pokkenvirus niet door Iraakse Scud-raketten of gevechtsvliegtuigen op Israël wordt losgelaten, kan het wel op een ,,stille'' manier effectief in de grote steden worden verspreid, misschien door Palestijnse terroristen of Iraakse infiltranten, zo waarschuwen Israëlische medische en militaire deskundigen.

De Amerikaanse president George W. Bush verklaarde gisteren over de aanpak van Saddam Hussein dat hij een ,,geduldig man'' is, maar Jeruzalem gaat ervan uit dat Israël in het oorlogsgeweld wordt gezogen als het Amerikaanse geduld uitgeput raakt. Bush nam gisteren afstand van ,,intense speculatie'' over een spoedige aanval van de VS op Irak. Hij beklemtoonde dat zijn regering eerst de bondgenoten en het Congres zal consulteren.

Israëlische ministers en militairen lijken te popelen van verlangen om een rol te spelen in het ten val brengen van de Iraakse president Saddam Hoessein. Dat ontgaat, te oordelen naar de scherpe reacties, het regime in Bagdad niet. De Israëlische minister van Defensie, Benjamin Ben Eliezer, zei deze week dat de Amerikanen Israëlische militaire bases voor operaties tegen Irak ,,kunnen krijgen als ze erom vragen''. Hij doelde op grote militaire vliegvelden in de Negev-woestijn, die na Israëls ontruiming van de Sinaï-woestijn in 1982 met Amerikaanse financiële hulp zijn aangelegd.

De Israëlische minister van Buitenlandse Zaken, Shimon Peres, is van mening dat het in het Amerikaanse belang is Irak zo snel mogelijk aan te vallen. ,,Wachten is nodeloos tijdverlies'', zei hij vorige week in een vraaggesprek met de Amerikaanse tv-zender CNN.

Toen in Jeruzalem doordrong dat de uitspraken van president Bush over een oorlog tegen die ,,duivelse man'' in Irak steeds meer kritiek uitlokken in de Amerikaanse politiek, draaide Israël wat bij.

Premier Ariel Sharon zei tijdens de kabinetszitting van afgelopen zondag dat Israël de VS niet onder druk zet om Irak aan te vallen. Een paar dagen eerder had hij zich wel demonstratief laten filmen bij de cockpit van een Israëlische F-15 straaljager op een basis van de Israëlische luchtmacht. Dit public-relationsgebaar was zowel op Bagdad als op de Israëlische publieke opinie afgestemd.

WWW.NRC.NL: dossier Irak

Het pr-gebaar van Sharon was een signaal dat de Israëlische luchtmacht Irak ongekend zware klappen zal toedienen indien Saddam Hussein het zou wagen Israël met ABC-wapens aan te vallen. In een Amerikaanse nieuwsbrief Het nucleaire schrift werd onlangs gesteld dat F-16 vliegtuigen van de Israëlische luchtmacht de capaciteit hebben atoomwapens te vervoeren en dat een klein aantal Israëlische piloten getraind is dat te doen.

Israëlische publicisten ,,begrepen'' dat Israëls leiders doelden op Israëls nog steeds niet officieel bevestigde bezit van atoomwapens toen zij hun dreigementen op Irak loslieten. De publicist Yoel Marcus vroeg zich gisteren in het dagblad Ha'aretz af ,,of Israëls leiders wel begrijpen wat het voor de toekomst van Israël (middenin de islamitische wereld) betekent, indien Israël het tweede land ter wereld is dat na de Amerikaanse atoombommen op Hiroshima en Nagasaki een atoombom op Irak gooit''. In zijn column merkte Marcus op dat een van Israëls politieke verslaggevers in een krant had geschreven dat Israël met vliegtuigen en raketten ook vanaf nieuwe onderzeeboten atoomwapens kan vervoeren.

De martiale Israëlische dreigementen aan het adres van Irak worden op hoog militair niveau ook ingegeven door het idee dat Israël in geval van een oorlog met Irak ook haar militaire afschrikwekkende kracht kan opvijzelen. De Israëlische militaire terugtocht uit Zuid-Libanon in het voorjaar van 2000 onder druk van Hezbollah en de nu al twee jaar durende Palestijnse intifadah hebben naar het inzicht van het opperbevel in Tel Aviv de werkelijke kracht van het Israëlische leger voor de Arabische wereld versluierd. Israëlische deelname aan een oorlog tegen Irak biedt Israëls militairen een uitgelezen kans om te laten zien waartoe het Israëlische leger in staat is.

Over de achtergronden van Sharons bereidheid Israël een rol te laten spelen in een mogelijke Amerikaanse oorlog tegen Irak lopen in Israël de meningen nogal uiteen. Aanvankelijk lag in analyses en commentaren het accent op zuivere strategische overwegingen. De Israëlische argumentatie sloot na 11 september nog beter aan bij die van drie invloedrijke joodse Amerikanen in het Amerikaanse ministerie van Defensie die ook wegens Israëls belangen aandringen op het ten val brengen van Saddam Hoessein. Paul Wolfowitz, de onderminister van Defensie, en de raadgevers Richard Pearl en Douglas Feith bepleiten in het Amerikaanse debat over een oorlog tegen Irak de hardste standpunten. Dit drietal heeft sterke banden met de regerende Likud-partij.

Vandaag argumenteert de politiek commentator van Ha'aretz dat Sharon tegen de achtergrond van de zeer zorgelijke economische crisis het Israëlische patriottisme opstookt om aan de macht te blijven en er zelfs met die inzet niet voor terugdeinst zijn land in een avontuur tegen Irak te storten.