Een video met fatale gevolgen

Ring heeft een aangenaam griezelig spiegeleffect. De Japanse psychologische horrorfilm Ring (Ringu) van Hideo Nakata (1961) uit 1998 gaat over een dodelijke videoband. Iedereen die er naar kijkt sterft na zeven dagen. Eigenlijk gaat Ring, die nu dankzij de nieuwe distributeur World Wide Cinema na enkele festivalvertoningen op huurvideo verschijnt, over de verlammende kracht van broodje aap-verhalen. Door van de hoofdfiguren een journaliste en haar fotograferende ex-echtgenoot te maken, doet de film ook nog enkele suggesties over de letterlijk indringende werking van beelden en de rol die de media spelen bij het stand houden of creëren van urbane mythen en massahysterie.

De combinatie van gruwel en maatschappijkritiek is niet ongewoon in de Japanse genrefilm. Ze wijst terug naar de volksverhalen die het bovennatuurlijke een tamelijk nuchtere plaats in het alledaagse bestaan geven. De moderne wereld dreigt dat `natuurlijke evenwicht' te verstoren en laat de rest maar aan de meestal uitbundige fantasieën van de (pulp)filmmakers en hun schrijvende en striptekenende makkers over.

Hideo Nakata is een van die uit de popcultuur voortgekomen makers, die trefzeker zijn exercitie van het thema van technologische terreur neerzet. Hij leunt voor zijn tamelijk traditioneel en zonder noemenswaardige special effects in scène gezette film vooral op suggestie en inbeelding, afgezien van een aantal als mokerslagen gemonteerde grofkorrelige zwart-wit beelden van onder meer de oerschreeuw. Ook de beproefde structuur waarin het verhaal de zeven dagen die de protagonisten nog te leven hebben aftelt, draagt aan de spanning bij.

Hideo's film was in Japan mateloos populair, kreeg vervolgfilms en er werd zelfs een prequel gemaakt, die nog meer inzicht moest verschaffen in de oorsprong van de moordende beelden.

In Amerika is er inmiddels een herverfilming van het op een romantrilogie gebaseerde gegeven gereed, met Naomi Watts (Mulholland Drive) in de hoofdrol en geregisseerd door Gore Verbinski.

Deze film wordt begin volgend jaar in de Nederlandse bioscopen verwacht. Als we tegen die tijd allemaal nog leven tenminste. Want de suggestie dat het kijken naar Ring, die in de verte aan David Cronenbergs Videodrome en het door John Carpenter meegeschreven The Eyes of Laura Mars doet denken, ook voor de toeschouwer fatale gevolgen kan hebben, is plezierig eng.

Ring (Ringu). Regie: Hideo Nakata. Met: Hiroyuki Sanada, Nanako Matsushima, Miki Nakatami. Uitgebracht op huurvideo door World Wide Cinema.