Eendenliefde

Onbegrijpelijk dat mensen zoveel heisa maken over het voeren van eendjes, verzucht Veronique Henskens, staande in de deuropening van haar woning in de Bredase wijk Haagse Beemden. Haar moeder, instemmend knikkend, staat achter haar in de hal en houdt twee grote honden in bedwang. Vorige week kregen Veronique en haar man Willem bezoek van twee dames van de woningbouwvereniging plus de wijkagent, met de vraag of ze willen stoppen met het voeren van eenden op de stoep voor hun huis, want de afgelopen maanden waren er vijftig klachten bij het gemeentelijke meldpunt uit de buurt gedeponeerd.

Daar heeft Veronique Henskens eigenlijk weinig zin in. Uitdagend kijkt ze de gevels langs, waar drie buurvrouwen voor snorrende televisiecamera's de kwestie uit de doeken doen. Dat ze 's morgens vroeg wakker worden van het gekwaak van de dieren op de stoep, wachtend op het moment dat Willem naar z'n werk gaat en voedzame korrels, voor zo'n twintig euro per week, uit de dierenspeciaalzaak verstrekt. In de weekeinden slapen de Henskens uit en houdt het gekwaak langer aan. De buurvrouwen klagen dat de stoep wordt bevuild door een laag eendenpoep. Dat de eenden de stoep blokkeren. En dat de eenden van en naar de voederplaats de weg oversteken en daarbij worden aangereden en op z'n minst het verkeer hinderen, omdat automobilisten en buschauffeurs vrijwel altijd in de remmen schieten.

Veronique en Willem Henskens vermoeden dat de vijftig klachten gewoon elke dag opnieuw zijn ingediend door één of twee mensen, terwijl de overige buurtbewoners het voeren maar al te gezellig vinden. Een woordvoerder van het gemeentelijke meldpunt kan dat niet bevestigen, maar zegt wel dat als de klachten maar van een paar mensen komen, dat nog geen reden is om ze niet serieus te nemen. Het is namelijk gewoon slecht voor de eenden om ze in de zomermaanden bij te voeren, zo laat de Bredase stadsecoloog Tom Verhoeven weten. Zoiets verstoort het evenwicht in de populatie. Als de eenden wordt afgeleerd om zelf hun voedsel bij elkaar te scharrelen, stijgt het aantal eenden te sterk en dan komt er een moment waarop de gemeente de eenden moet vangen, verplaatsen en in het uiterste geval moet laten afmaken. Is dat dan de bedoeling van de eendenvoerders?

Veronique en Willem hebben weinig begrip voor de weerstanden. De eenden leven in twee vijvers naast hun huis en juist om een einde te maken aan de levensgevaarlijke gewoonte van de eenden om kriskras over de doorgaande straat te waggelen, op weg naar brood dat ze hier en daar krijgen toegeworpen, is Veronique begonnen met haar praktijk als eendenmoeder. Ze heeft geen zin het voeren te verplaatsen naar de waterkant, vijf meter verder, omdat zij dan nog meer eenden zou lokken en het gevaar van overstekende eenden extra groot zou worden.

Wij redden eenden, zeggen Willem en Veronique Henskens, en daar zijn wij trots op.