Kijk ook eens naar je eigen!

Atatürk en Arafat, Marx en Hitler, allemaal waren ze stiekem joods of werkten ze voor de zionisten. Tenminste, als je gelooft wat de media in Arabische landen vertellen. En Saoedische columnisten hebben ook Pim Fortuyn ontdekt.

Het heeft natuurlijk geen enkele zin, maar om de zoveel tijd moet ik gewoon. De jongste aanvechting kwam bij het mannetje in Kairo waar ik op en af al zeven jaar mijn mangosap drink. Het ging over 11 september en het mannetje wilde weten waarom wij in het westen maar blijven volhouden dat Osama bin Laden daarachter zit. Hoe rijmen wij dat met het feit dat op de ochtend van de elfde duizenden joden niet naar hun werk in het World Trade Center waren gegaan? Die waren immers gewaarschuwd door de Mossad, die met deze aanslag de islam een slechte naam wilde bezorgen.

En toen hield ik het niet meer. Twaalf maanden al krijg ik deze drek in mijn oren gegoten, niet alleen van supermarktbediendes, taxichauffeurs en koffiehuisbezoekers, maar ook van Arabische academici, diplomaten, journalisten en advocaten. En nu ook mijn sapmannetje! ,,Ibrahim, hoe stel je je dat voor? Dat al die Amerikaanse joden bij zichzelf denken: oké, dan blijf ik lekker thuis, terwijl al mijn niet-joodse collega's en vrienden een zekere dood tegemoet gaan? En ik zeg ook gewoon niks tegen mijn niet-joodse vrouw die ook nooit bij zichzelf zal denken: goh, wat toevallig dat alle joodse collega's van mijn Menachim op 11 september thuis bleven? Ibrahim, dat is toch letterlijk niet-te-geloven? Denk eens na man!''

Op dat moment had de vooruitgangsoptimist in mij er al een uitzonderlijk beroerde dag op zitten. Het begon 's ochtends met een opiniestuk in de Saoedische krant Arab News waarin de prominente columnist Amin Taheri de volle aanval opende op het westen in het algemeen, en Nederland in het bijzonder. Volgens de auteur worden Europa en Amerika dezer dagen overspoeld door racisme en islamofobie. Hij noemt aanslagen tegen moskeeën, nieuwe beperkingen aan immigratie en naturalisatie en belemmeringen in de vrijheid van godsdienst (hoofddoekje). Maar bovenal vindt hij het schandalig en onbegrijpelijk hoe ,,de racistische eurocentristen de islam gelijkstellen aan de ontsporingen ervan''.

Helemaal mee eens, dacht ik, maar laten we ook eens de tegenovergestelde vraag stellen: waar waren de massale demonstraties in Europa en Amerika van de miljoenen moslims daar tegen Osama bin Laden? Stel je eens voor wat een propagandaklap dat was geweest voor Bin Laden, als er een half miljoen hoofddoekjes en baarden door de straten van Parijs, Washington, Londen, Berlijn en Amsterdam waren getrokken, uit protest tegen de aanslagen. Hoe had Bin Laden dan nog kunnen beweren in de naam van de islam te spreken? Waar ook waren in de maanden voor 11 september de imams en islamitische schriftgeleerden overal ter wereld toen Bin Laden in allerlei fatwa's vrij precies voorspelde wat hij van plan was? En waar zijn in het vrije westen nu de Verenigingen van Verlichte Moslims Tegen Vrouwenbesnijdenis, Tegen de Fascistische Dictatuur in Irak, Tegen Lijfstraffen in Islamitische Landen, Tegen Discriminatie van Christenen in Egypte? Zoals je in het Europa van de negentiende eeuw Verenigingen tegen Slavernij had, tegen Kolonialisme en voor Vrouwenkiesrecht.

Die zijn er niet. Als moslims in Europa gebruik maken van hun politieke vrijheden, is dat veeleer om het verbod te eisen van een toneelstuk met de vrouw van de profeet erin, om te demonstreren tegen Israël, of voor een einde aan de sancties tegen massamoordenaar Saddam Hussein. Dat zijn kleinschalige betogingen van een minderheid van moslims, maar is het zo raar dat westerse media daar aandacht aan besteden, bij gebrek aan een massale beweging van moslims vóór mensenrechten, democratisering van hun land van herkomst en hand-in-eigen-boezem?

Volgens colunnist Taheri, zelf Saoedi-Arabiër, was het programma van Pim Fortuyn het voorlopige hoogtepunt van de westerse islamhaat. En toen ging ik eens rustig doorrekenen. Hoe zou Nederland eruit zien, niet als het programma van Pim Fortuyn werd doorgevoerd, maar als we onze normen zouden opleggen aan moslims en buitenlanders zoals de Saoedische wetgeving dat doet bij niet-moslims en buitenlanders?

Om te beginnen zouden in Nederland alle moskeeën moeten worden afgebroken, zoals Saoedi-Arabië niet-islamitische gebedshuizen verbiedt. Vervolgens zouden moslims al hun korans, bidkettingen, hoofddoekjes en andere uiterlijke tekenen van hun religie moeten inleveren zodat wij ze kunnen vernietigen. De moslimomroep wordt ontbonden, en alle boekwinkels worden gezuiverd van boeken over islam of Arabische filosofie. Op Schiphol, in de haven van Rotterdam en aan de grens komen speciale eenheden die de bagage van niet-Nederlanders controleren op islamitische goederen. Moslims die betrapt worden op pogingen tot bekering gaan de gevangenis in en daarna het land uit. Hoe dan ook gaan alle niet-Nederlanders zonder een baan de grens over, een Nederlands paspoort kunnen ze natuurlijk helemaal vergeten. Zo gaat het althans in Saoedi-Arabië en andere Arabische landen. Wie een baan heeft of veel geld mag blijven, de rest moet weg. Slechts hoogst zelden, eens per jaar of zo, verlenen Arabische landen de nationaliteit aan niet-islamitische buitenlanders.

Met andere woorden: in de context van Saoedi-Arabië is Fortuyn met zijn voorstellen een linkse softie die de nationale identiteit verkwanselt. Ik ben ertegen om fouten tegen elkaar weg te strepen, maar als ik dag in, dag uit tirades zoals die van Taheri hoor op het pan-Arabische satellietstation Al-Jazira of lees in de populaire Arabische pers, dan krijg ik steeds meer een enorme behoefte om eens hard te schreeuwen: ja, ja, ja maar kijk ook eens naar je eigen!

Dat was dus mijn ochtend. Vervolgens had ik een afspraak met een stel moslimfundamentalisten in een arme wijk van Kairo. Goed opgeleide kerels met reiservaring in het westen en genoeg kennis van het Engels om CNN en BBC World te volgen. Ook daar was het weer het bekende liedje: alles, maar dan ook alles wat niet deugt in deze wereld komt uit het westen, dat weer wordt beheerst door de joden. Atatürk en Arafat, Marx en Hitler, allemaal waren ze stiekem joods of werkten ze voor de zionisten. De kruistochten, het kolonialisme en de holocaust: verzonnen of juist uitgevoerd met de bedoeling de Enige Juiste en Puur Goede Boodschap van de profeet Mohammed, vrede zij met hem, te saboteren. Nooit was er een moslim met het zwaard bekeerd en die islamitische belegering van Wenen en Poitiers in de Middeleeuwen, dat was op uitnodiging. De bebaarde heren zeiden het niet eens letterlijk, omdat het voor hen even vanzelfsprekend en evident is als de wisseling van de seizoenen: het westen is het toppunt van het Kwaad en de Islam is het centrum van de wereld.

Ik legde ze een gedachte-experiment voor: stel dat een bende christenfundamentalisten in naam van Jezus een paar Egyptair Boeings kaapte en die met passagiers en al liet neerstorten op twee wolkenkrabbers in Mekka. Zou de Arabische en islamitische publieke opinie dan als een man achter het westen gaan staan en eindeloos blijven herhalen dat deze aanslag niets met het christendom te maken heeft? Hoe ook zouden moslims en Arabieren reageren als een deel van de prominente Europese en Amerikaanse intellectuelen en politici vervolgens ging verklaren of insinueren dat deze aanslag het werk was van de Saoedische geheime dienst die het westen zwart wilde maken? En hoe zou de Arabische publieke opinie het opvatten als het andere deel van de westerse intellectuelen zei: ja, deze aanslag is verschrikkelijk, maar we moeten toch ook naar de oorzaken kijken? Namelijk de enorme financiële steun die Saoedi-Arabië geeft aan de agressieve islamitische zending in christelijk Afrika? (Ik noem maar wat, het gaat om het idee.)

De heren moslimfundamentalisten hoorden mij geduldig toe en pakten toen de draad weer op van hun betoog: hoe het westen al sinds het ontstaan van de islam bezig is deze religie te ondermijnen en te onderdrukken. Men had overduidelijk geen enkele illusie dat deze westerling overtuigd zou kunnen worden, het was gewoon leuk om weer eens de bekende argumenten door te lopen, en te zien hoe koppig die westerling reageert.

Somber toog ik naar mijn hotel, en dacht: nog even een mangosapje. Toen ik dat ophad, leverde Ibrahim mij het laatste bewijs dat na 11 september optimisme over de toekomst van het Midden-Oosten meer energie, selectieve perceptie en inventiviteit vergt dan ooit. Hoe kon de Mossad volgens Ibrahim duizenden joodse Amerikanen waarschuwen zonder dat iemand daar verder ooit iets van hoort? ,,Zo zijn de joden.''