Harteloze hulpverleners

Wat een indrukwekkend verhaal, met zo veel impact! Ik was erg onder de indruk van twee gedeelten, namelijk die over het niet geholpen worden door omstanders en over de hulpverlening zonder hart. Met name de verwoording van wat hij nodig had aan menselijkheid en hoe schrijnend het was dat hij die niet kreeg was zo treffend.

Er is zo veel herkenbaar in deze omschrijving van hulpverlening zonder hart. Ook vele zorgverleners (vooral verzorgenden en verpleegkundigen) vallen deze aspecten heel erg op. Veel verzorgenden en verpleegkundigen verlaten de zorg, omdat zij zich op dit punt tekort voelen schieten, zij ervaren onvoldoende ruimte om het werk vanuit het hart te doen.

Je weet wat nodig is om goede zorg te verlenen, om het juiste te doen. Maar in de praktijk telkens weer de mensen (te moeten) teleurstellen maakt dat je dit werk niet volhoudt.

Dit is de bittere conclusie die wij moeten trekken nadat de regelgeving is gaan overheersen en de professionalisering is doorgeslagen. Hierdoor zijn verzorgenden en verpleegkundigen zich meer bewust van wat de professie van hen vraagt dan van wat de mens (hun patiënt!) nodig heeft.

Deze beweegredenen worden (h)erkend door de beroepsgroepen en daar komen tegenkrachten op gang om deze ontwikkeling een halt toe te roepen. Zo proberen wij vanuit het project `Ethiek van de dagelijkse verzorging en verpleging' de menselijke kant van het werk beter te benoemen. Met mensen uit de praktijk bespreken wij hun eigen casuïstiek om met elkaar te zoeken naar de ethische aspecten van het werk. We proberen van alle voorbeelden te achterhalen wat daar het goede handelen zou moeten zijn en welke keuzen er gemaakt moeten worden.

De praktijkvoorbeelden staan ook te lezen op www.zorgethiek.nl, zodat iedereen mee kan doen met de discussie over de ethische aspecten van het werk van verzorgenden en verpleegkundigen.