Weer thuis

Rintje,mama, Henriette en Tobias zijn weer terug uit Italie. Het is een lange reis geweest. Het eerste stuk zijn ze met de auto gegaan. Daarna methet vliegtuig. Na de landing willen ze hun koffers ophalen. Maar hoelang ze ook bij de ronddraaiende band wachten, hun koffers zitten er niet bij.

,,Ik ga nooit meer naar een ander land,'' zegt Rintje.

,,Vanaf nu blijf ik mijn hele leven thuis,'' zegt Henriette.

,,Ik heb zo'n buikpijn dat ik bijna niet meer lopen kan,'' zegt Tobias.

,,Kom,'' zegt mama. ,,we moeten de moed er in houden. Die koffers komen vast nog wel.''

,,Iedere keer bedenk ik weer iets wat in mijn koffer zat,'' zegt Rintje.

,,Mijn zwemband voor in zee, die heerlijke kluif die nog lang niet op was, het is verschrikkelijk!''

,,Lang niet zo erg als wat ik allemaal mis,'' zegt Henriette. ,,Al mijnzomerstrikken voor in mijn vacht zijn verdwenen, ik kan me niet meer vertonen!''

,,En die tekeningen die ik voor mijn oma heb gemaakt,'' zegt Tobias verdrietig. ,,Speciaal voor haar verjaardag!''

Mama loopt naar een mevrouw in een blauw uniform.

,,Kunt u ons helpen,'' vraagt mama. ,,Onze bagage is zoek!''

,,Daar ga ik niet over,'' zegt de mevrouw. ,,U moet naar de afdeling `Verloren, Vermist en Teruggevonden', aan het einde van de gang naar links!''

Als ze bij de afdeling komen zien ze een lange rij staan. De honden die staan te wachten kijken heel boos of een beetje sip.

,,Bent u ook uw koffers kwijt?'' vraagt mama aan een deftige poedeldame die achter in de rij staat.

,,Mijn koffers en mijn beautycase, nergens meer te vinden!'' zegt de dame.

,,En het allerergste is wel dat al mijn nieuwe jurken die ik speciaal in Parijs heb laten maken ook verdwenen zijn!''

,,Dat is waar ook," zegt mama. ,,Al mijn zomerkleren zitten in de koffer, straks moet ik dikke winterkleren aan!''

,,Denk je dat ze weer terugkomen?'' vraagt Rintje. ,,Ik wil zo graag dieheerlijke kluif weer proeven en ook weer met die leuke bal kunnen spelen!''

,,Een bal kan je wel weer kopen,'' zegt Henriette. ,, Maar die blauw met wit gestippelde strikken zijn nergens meer te krijgen!''

,,Wanneer zijn we aan de beurt?'' vraagt Tobias.

,,Nog vier wachtenden voor ons,'' zegt mama.

,,Het duurt bijna net zolang als de reis,'' zucht Rintje.

,,Ik wil naar huis,'' zegt Tobias.

,,Zonder mijn strikken ga ik morgen niet naar school!'' zegt Henriette.

,,We zijn aan de beurt,'' zegt mama als de deftige poedeldame haar verhaal heeft gedaan.

Achter de balie zit een klein grijs hondje. ,,Volgende!'' roept hij zonder te kijken. Voor zijn neus ligt een hoge berg papieren. Hij kan er nog maar net overheen kijken.

,,Dag meneer,'' zegt mama. ,,Wij zijn net aangekomen uit Italië, maar onze koffers zijn verdwenen!''

,,Uw nummer,'' bromt het grijze hondje. ,,Zonder nummer kan ik u niet helpen.''

,,Nummer?'' vraagt mama.

,,Het bagagenummer rechtsbovenaan uw reisdocument!'' zegt het hondje van de afdeling `Verloren, Vermist en Teruggevonden'.

,,Bedoelt u XU 2311998800 DEPO?'' vraagt mama.

,,Zonder laatste vier letters graag,'' zegt het meneertje.

,,XU 2311998800'' zegt mama.

Terwijl zij het nummer opnoemt toetst het grijze hondje de getallen en cijfers in op een computer.

,, XU 2311998800, bevindt zich in het luchtledige,'' zegt hij lijzig.

,,Het luchtledige?'' vraagt moeder. ,,Waar is dat?''

,,Ergens tussen daar en hier,'' zegt de meneer.

,,Maar waar zijn ze dan precies, en komen ze ooit weer terug?'' vraagt mama.

,,Ik zou het u niet kunnen vertellen,'' zegt het grijze hondje. ,,De computer

zegt dat uw koffers in het luchtledige zijn, meer kan ik u niet zeggen, u kunt morgen bellen of ze gevonden zijn!''

,,Kom!'' zegt mama. ,,We gaan naar huis!''

Rintje, Tobias en Henriette sloffen teleurgesteld achter haar aan.

,,De koffers komen heus wel weer terug!" zegt mama. ,,Ik ga spaghetti met brokjesbolognese maken!''

,,Hiephoi!'' roepen ze alledrie. ,,Dan zijn we thuis en ook weer een beetje in Italië!''

Meer over Rintje op www.rintje.nl