Radiofrequenties 2

Robin Linschoten kiest in zijn kritiek op de veiling van radiofrequenties partij voor de huidige in de ether uitzendende commerciële radiozenders. Zij hebben volgens hem de afgelopen jaren fors geïnvesteerd en zijn langlopende verplichtingen aangegaan.

Dit geldt echter ook voor de op de kabel uitzendende radiostations (zoals Kink FM en ID&T Radio) die de afgelopen jaren achter het net gevist hebben bij het toewijzen van FM-frequenties.

Toelaten op basis van `format' in plaats van veilen zou de oplossing kunnen bieden. De overheid moet het commercieel beschikbare radiofrequentiespectrum indelen in verschillende kavels zodat de ruimte gevuld wordt met bijvoorbeeld 40 procent populaire muziek, 12 procent klassieke muziek, 12 procent alternatieve (pop)muziek, 12 procent dance, 12 procent jazz/soul/wereldmuziek en 12 procent Nederlandstalige muziek.

Zenders die worden toegelaten krijgen restricties opgelegd om binnen het verkregen `format' te blijven uitzenden.

Zenders met een niche `format' zouden jaarlijks aanzienlijk minder moeten betalen aan de overheid dan `mainstream' zenders om zo een winstgevend en kwaliteitsvol radiostation op te kunnen zetten.