Mecano

Hoekig, metaalachtig en industrieel: de muziek van de Amsterdamse new-wavegroep Mecano sloot nauw aan bij de wereld van het constructiespeelgoed Meccano dat zanger en schilder Dick Polak in artistiek/futuristische visoenen voor ogen stond.

Rond 1980 was Mecano de eerste postmoderne popgroep van Nederland, voortgekomen uit de punkbeweging en flirtend met de poëzie van Vladimir Mayakovsky en het Russisch constructivisme. Alle muziek die tussen 1978 en 1983 het licht zag is nu verzameld op de 2cd-box The 1/2" Universe, een kunstwerk op zich in een fraai doosje met foto's en hoesillustraties. In Polaks hoogdravende teksten kon Mecano gekunsteld en intellectualistisch uit de hoek komen. Daartegenover stond het rockgevoel van gitaristen Pieter Kooyman, Cor en Tejo Bolten en drummer Ton Lebbink. Het is opmerkelijk hoe goed hun heldere en doorzichtige muziek in meer dan twintig jaar overeind is gebleven, vooral uit de beginperiode, toen Mecano als hechte band het clubcircuit afschuimde. Nummers als Permant revolt en Robespierre's re-Marx mogen achterhaald zijn in hun agitproplyriek, muzikaal zijn ze het best bewaarde geheim van de Nederlandse new-waveperiode die ook de Nits en de Minny Pops voortbracht. Na 1980 maakte Mecano overwegend instrumentale muziek met minder impact, maar de groep verdient een herwaardering als de Velvet Underground: in hun eigen tijd over het hoofd gezien, later groots herontdekt.

Mecano: The 1/2" Universe (Mutantjasz 1001) www.mecano.ws