`Wild geld' kan Het Parool redden

Voor een Alleingang heeft Het Parool geld nodig. Welke investeerders stoppen kapitaal in een krant die al 20 jaar verlies draait? ,,Je moet hiervoor half-idealistische motieven hebben.''

`We gaan voor onszelf beginnen' kopte Het Parool gisteren zelfverzekerd op haar voorpagina. Alsof de losmaking uit uitgeefconcern PCM Uitgevers, eigenaar van onder meer NRC Handelsblad en de Volkskrant, al een feit is. En alsof er al een doortimmerd `businessplan' op tafel ligt.

Het is klip en klaar dat Het Parool een kapitaalinjectie nodig heeft om een succesvolle Alleingang te kunnen maken. De krant boekte vorig jaar volgens interne berekeningen van het uitgeefconcern een verlies van circa 6 miljoen euro. Een bedrag dat volgens hoofdredacteur Erik van Gruijthuijsen van Het Parool verminderd kan worden als de krant de stafkosten van PCM Uitgevers kwijt is. Hoe hoog die kosten zijn, blijft mistig.

Hoopgevend is een inmiddels toegzegd startkapitaal. Stichting Het Parool, de meerderheidsaandeelhouder in PCM Uitgevers, geeft bij een verzelfstandiging Het Parool een bruidsschat mee in de vorm van een achtergestelde lening. De hoogte daarvan is ongewis, maar secretaris Theo Strengers van stichting Het Parool heeft al laten doorschemeren dat het bedrag bij lange na geen 20 miljoen euro zal zijn, het vermogen dat de stichting snel kan vrij maken.

In hun presentatie afgelopen maandagavond aan vier bestuursleden van de stichting hebben Van Gruijthuijsen en zijn directeur Rob Steenbergen aangegeven dat investeerders noodzakelijk zijn. Maar mogelijke namen waren er toen nog niet. Daar was het nog te vroeg voor, zo hielden zij hun gehoor voor.

De vraag is wie geld gaat steken in een krant die al 20 jaar verlies lijdt. En daarnaast in een markt opereert die al jaren structureel afkalft. ,,Ik zie geen professionele investeerders in die krant stappen'', zegt de aan zakenbank Credit Suisse First Boston verbonden analist André Moons. ,,Het risico is veel te hoog. En de krantenmarkt laat een krimpende trend zien.'' Daarmee vallen pur Nederlandse investeringsmaatschappijen als NPM, NIB Capital en HAL af, hoewel de laatste een minderheidsbelang heeft in de zakenkrant Het Financieele Dagblad. Wel volgen Wegener, uitgever van regionale kranten als het Utrechts Nieuwsblad, en de stichting Je Maintiendrai, grootaandeelhouder in de Noordelijke Dagblad Combinatie die een krant als de Leeuwarder Courant bezit, de ontwikkelingen op de voet.

Maar de verwachting is dat het kapitaal vooral uit een andere hoek moet komen. Bijvoorbeeld van zakenmensen die een sterke band met Amsterdam hebben en actief zijn in de mediasector – in het zakencircuit aangeduid als het `wilde geld'.

De hoofdstedelijke vastgoedmagnaat Erik de Vlieger, eigenaar van onder meer tijdschriften als Oor en Villa d'Arte maar ook van kranenbedrijf Figee, verklaart met interesse de gebeurtenissen te volgen. ,,Ik heb gisteren een paar man gezet op het doorrekenen van Het Parool'', verklaart hij desgevraagd. ,,Noem het een financieel vooronderzoek. Afhankelijk van de uitkomst wil ik een plan maken. Want die krant moet natuurlijk gaan renderen. Ik wil geen kruiwagen met briefjes van 500 euro wegrijden.'' De Vlieger, door zakenblad Quote geschat op een vermogen van 75 miljoen euro, zegt nog niet benaderd te zijn door mensen van Het Parool.

Zakenman Harry de Winter, die zijn vermogen enkele jaren geleden verdiende met de verkoop van zijn televisiebedrijf IDTV aan een Britse branchegenoot, laat vanaf zijn Toscaanse vakantie-adres weten ,,wel iets te willen doen, maar niet als enige''. De Winter: ,,Wil je Het Parool redden, dan moet je half-idealistische motieven hebben. Amsterdam kan je geen wereldstad meer noemen als het geen eigen krant bezit. Maar voor een investeerder zit er misschien een klein rendement in.''

Daarentegen is Willem van Kooten, beter bekend als voormalig disc-jockey Joost den Draaijer en onder meer eigenaar van het muziekbedrijf Eind Goed Al Goed, niet van plan zich te ontfermen over een redding van de Amsterdamse stadskrant. Hoogstens wil hij het dagblad steunen door ,,een extra abonnement te nemen voor de buurman''. Hij vindt dat de Stichting Het Parool zich volledig garant moet stellen voor de ,,leukste krant van Nederland''.

Van Kooten heeft slechte ervaringen met dagbladen. Zo was hij één van de geldschieters van De Krant op Zondag, het dagblad dat in de zomer van 1992 na anderhalf jaar modderen op de fles ging. ,,Toen heb ik pas ontdekt dat kranten een kartel vormen. Ik heb met die krant enkele tonnen verloren. Ik hoef niet meer.''