Intern rapport DSM over ramp uit 1975 openbaar

Het interne rapport dat chemieconcern DSM in 1976 opstelde over de ontploffing van een `naftakraker', waarbij een jaar eerder veertien mensen het leven verloren, moet openbaar worden gemaakt. Dat heeft de Raad van State gisteren bepaald.

De Stichting Nabestaanden DSM-ramp 1975 probeert al zes jaar de hand te leggen op het rapport, maar stuitte steeds op een weigering van het Zuid-Limburgse chemieconcern. Verleden jaar oordeelde de rechtbank in Maastricht dat de nabestaanden het rapport mochten inzien. DSM ging daartegen echter in beroep bij de Raad van State.

Advocaat A. Mulders van de nabestaanden is blij met het oordeel. ,,We krijgen eindelijk de waarheid over de ramp boven water'', zegt hij. Aan de hand van het interne rapport denkt hij te kunnen aantonen dat DSM de dood van veertien mensen kan worden verweten. Bij het opstarten en het exploderen van de naftakraker bevonden zich mensen op het terrein, die daar niet thuishoorden, aldus de advocaat. De regels zijn volgens hem niet nageleefd.

Het officiële onderzoek naar de ontploffing van de chemische installatie leidde tot twee rapporten, in 1975 en 1980, die meldden dat DSM niet verantwoordelijk was voor de ontploffing. Mulders zet vraagtekens bij dat onderzoek. ,,Het is verricht door deskundigen van het ministerie van Justitie, de Arbeidsinspectie en Het Stoomwezen. Alle zijn overheidsinstanties, terwijl DSM destijds een bedrijf van de overheid was. Het onderzoek was niet onafhankelijk.''

Mulders zegt dat veel nabestaanden zich destijds neerlegden bij het resultaat van de rapporten. ,,Het waren jonge, eenvoudige mensen uit de Limburgse mijncultuur. Ze zagen op tegen de economische gigant DSM, die verkondigde alles goed te hebben laten uitzoeken.'' Volgens Mulders heeft DSM nooit contact gezocht met de familieleden van de slachtoffers. Hij kreeg jaren geleden het verzoek van één van hen, ,,een jonge vrouw die wilde weten hoe haar vader om het leven was gekomen'', om nader onderzoek te doen. Hij stuitte daarbij op het interne rapport, dat DSM ,,onder de pet'' hield. Mulders zegt dat de nabestaanden `excuses' willen van DSM. ,,Het bedrijf heeft dat altijd geweigerd, omdat het geen verantwoording voor de ramp wil nemen.''

Hij vindt het niet meer dan `gepast' dat DSM mocht het bedrijf inderdaad schuld treffen alsnog tot schadevergoeding overgaat, ook al zijn de schadeclaims inmiddels verjaard. DSM wil nog niet reageren op de uitlatingen van Mulders.