Berenmuts

Aan het hoofd van de begrafenisstoet loopt een Schot. Een boom van een kerel. Zijn verweerde kop is rood van inspanning. Zijn Amazing Grace gaat je door merg en been. Bij de condoleance loopt hij loopt in vol ornaat van groepje naar groepje. Zijn berenmuts torent boven alles uit. Als hij bij mij is aangekomen, complimenteer ik hem in mijn beste Engels met zijn indrukwekkende bijdrage aan de plechtigheid. Hij knikt stijfjes, doet een greep in de muts en trekt er een folder met zijn portret uit. Normally I do weddings and parties. But funerals are also welcome, and also eh ... how do you say that. ,,Crematies'' vul ik aan. ,,U bent gewoon Nederlander'', zegt hij teleurgesteld. ,,En ik maar denken dat u een Schot was.''