Rochelle 1

In deze krant van 7 augustus valt mr. R.B. Cramer (beleidsmedewerker Raad voor de Kinderbescherming) Beatrijs Ritsema aan vanwege haar opmerkingen die zij in haar column van 17 juli heeft gemaakt betreffende de behandeling van Rochelle Rikkers. Cramer houdt een betoog met mooie en dure termen, waarin hij tracht te rechtvaardigen waarom de Kinderbescherming in het geval van Rochelle juist handelt. Het betoog van Cramer overtuigt niet.

De Kinderbescherming weet wat goed is voor Rochelle. Zij hebben expertise en ervaring – diezelfde `experts' oordeelden Wanda Rikkers geschikt als voogd voor haar kinderen.

Iemand met een andere mening wordt `platheid' verweten. Het betoog van Ritsema spreekt mij meer aan dan het kille jargon van Cramer. Kinderbescherming is voorstander van een gedwongen opname van Rochelle in een psychiatrisch ziekenhuis. Weg van opa, oma, papa, weg van speelkameraadjes in de straat. Een heel korps van behandelaars (ook zo verwarrend én bedreigend) die zich allemaal met haar willen bemoeien. Daar loop je gegarandeerd een trauma van op. Rochelle heeft een periode van fysieke mishandeling overleefd. Of ze óók een periode van psychische `behandeling', zoals de Kinderbescherming/Jeugdzorg die voorstaat, te boven zal komen, lijkt vrijwel onmogelijk.