Geklaag en verhalen

Het `Voorwoord' van De Tweede Ronde is geheel gewijd aan het Nederlands Produktiefonds en meer in het bijzonder aan de commissie die de subsidie voor de literarire tijdschriften vaststelt. Die commissie heeft blijkbaar geoordeeld dat het sterke punt van De Tweede Ronde de afdeling vertalingen is, en het zwakke punt de rest. De redactie vindt dat natuurlijk anders en verdedigt – terecht, al vind ik er met de Commissie niets aan – hun standvastige voorkeur voor `light verse'. Geen ander tijdschrift houdt zich onledig met dat genre en er is geen reden waarom het niet zou bestaan. Deze poëzie, schrijft de redactie, wordt getypeerd door ,,humor en speels vernuft''. Nog maar weer eens goed gelezen. Vernuftig is het zeker.

Zo'n voorwoord heeft gauw iets klagerigs en defensiefs en dat is niet animerend. De lezer gaat met de kritiek in het achterhoofd het tijdschrift binnen, in plaats van verwachtingsvol. Met gefronste wenkbrauw begint zij dan aan een nieuw Nederlands verhaal van een debutant met de naam Rob van der Linden – en al heel spoedig is die wenkbrauw dan toch ontfronst. Want die Rob van der Linden, die kan schrijven en die heeft een bijzondere toon. Met grote afstand wordt een verhaal van ontheemding verteld dat benieuwd maakt naar zijn in het najaar te verschijnen roman.

Helaas zijn de andere prozastukken meer van de babbelige quasi-realistische soort, al legt L.H. Wiener, lichtelijk polemisch tegen Elsbeth Etty, nog maar weer eens uit dat `echt gebeurd' geen categorie is in literatuur. Waar Etty zich in NRC Handelsblad eens beklaagde over het toenemende aantal boeken gevuld met `autobiografische fictie', vindt Wiener wel of niet autobiografisch onbelangrijk. Het enige wat ertoe doet, betoogt hij, is ,,de stijl en de authenticiteit''. Waarmee een bekend maar altijd moeizaam criterium nieuw leven is ingeblazen, want wat is `authenticiteit' en wie stelt die vast? Enfin, hij heeft verder geheel gelijk maar verrassend is zijn standpunt niet.

Gelukkig staat er ook een echt mooi verhaal in deze Tweede Ronde en wel dat van de Duitse schrijver Stefan Andres. Van hem is een fragment uit El Greco schildert de Grootinquisiteur opgenomen, een fragment dat voornamelijk bestaat uit de uiterst geladen dialoog tussen de inquisiteur en de schilder die op eieren moet lopen en toch zichzelf probeert te blijven. Prachtig.

De prijs voor de aardigste zin in dit nummer gaat naar A.V. Thelen: ,,Tegenwoordig heeft men het vaak over hermetische dichtkunst – alsof niet alle dichtkunst hermetisch is! – maar in een gedicht dring ik, vergeleken bij een belastingformulier, met speels gemak door.''

De Tweede Ronde, uitg. Stichting De Tweede Ronde. Losse nrs. €10,75.