Vijf amazones op een dekhengst

Een dressuurteam telt vier ruiters. Voor drie plaatsen stond het al vast wie er mee zou gaan naar de WK in Jerez. Anky van Grunsven voegde zich bij hen.

De chef d'equipe van het Nederlandse dressuurteam Ghislain Fouarge heeft slapeloze nachten gehad. Drie amazones, Marlies van Baalen, Tineke Bartels en Anky van Grunsven, wensten elkaar amper een duimbreed toe te geven in de strijd om die ene plek die nog over was in de equipe die komende maand in het Spaanse Jerez op de WK in actie komt.

De regerend olympisch kampioene kwam als winnaar uit de strijd. Marlies van Baalen met Idocus reed een zeer goed NK en vlamde in het Duitse Balve, maar faalde schromelijk in Moskou. Gisteren in Kootwijk moest zij laten zien dat alle communicatieproblemen tussen haar en haar bruine hengst tot het verleden behoorden. Halverwege de rit stak de hengst neus in de lucht en werd stuurloos, reageerde niet meer op de van de benen van de amazone en teleurgesteld dat haar paard de laatste kans op een retourtje Jerez had verknald verliet Marlies de ring.

Tineke Bartels heeft nog steeds problemen met Jazz. In de hals wil deze hengst zijn lengte niet behouden en kruipt dan met zijn hoofd achter de denkbeeldige verticale loodrechte lijn waarin het neusbeen van het paard moet staan ten opzichte van de grond. Voor een dressuurpaard bijna een doodzonde, die in alle onderdelen van de dressuurproef punten kost. In Aken werd deze combinatie dan ook afgeserveerd door dezelfde jury die ook in Jerez de punten toekent. Bartels heeft geleerd en in Kootwijk was de hengst af en toe langer in de hals, maar niet constant. Zij mag mee als reserve.

Anky van Grunsven had na het afscheid in Sydney twee paarden klaar staan om Bonfire op te volgen. De eerste, TCN Partout, laat haar vaak in de steek op het moment dat hij echt moet presteren. De tweede, Gestion Joker, zit na een verbrijzelde meniscus nog altijd in de lappenmand. Haar twee jeugdige paarden Salinero en Krack C missen nog ervaring. ,,In december was ik er zeker van dat ik niet in Jerez zou rijden. Ik wilde deze twee talenten niet forceren in de opbouw naar het zwaarste werk'', vertelde Van Grunsven.

,,Tijdens het NK ging het goed.In Aken minder en toen wilde ik rustig alleen thuis verder werken''. Dat was echter niet de visie van haar trainer Sjef Jansen, die vond dat ze een week later toch weer de piste binnen moest rijden. Vanaf dat moment ging het met sprongen vooruit. ,,Ik heb de afgelopen weken heel veel aandacht besteed aan de simpele basistraining en daarom heb ik Krack C niet hoeven te forceren. Nu gaan we proefgericht werken.''

Van Grunsven heeft daarbij één probleempje. Met Bonfire was het voor haar zo langzamerhand simpel geworden. Gewoon het spoorboekje volgen, met als resultaat dat de bruine ruin op een internationaal kampioenschap in topvorm in de piste verscheen. ,,Bij mijn hengst Gestion Krack C ontbreekt die dienstregeling nog, maar dat maakt de uitdaging alleen maar groter. ''

Gonnelien Rothenberger met Jonggor's Weyden en Ellen Bontje met Silvano N toonden vormbehoud. Meer was voor deze amazones niet nodig om zich van een equipeplaats verzekerd te weten. Daardoor ontbrak de scherpte die het een genot maakt naar dressuur te kijken.

Coby van Baalen stelde haar Ferro wel vlijmscherp voor. ,,Ik ben zo blij dat me dat nu lukte, want eindelijk voelde ik de volledige kracht van dit paard weer. Dat is voor het eerst na de spelen in Sydney en dat geeft zelfvertrouwen'', aldus Van Baalen. Het is uniek dat, inclusief de reserveruiter, vijf vrouwen Nederland gaan vertegenwoordigen op een internationaal kampioenschap, die allen een goedgekeurde dekhengst berijden.