De duro

Het winkelend en uitgaand publiek was het al vanaf januari opgevallen. Veel prijzen zijn met de komst van de euro verhoogd. President Wellink van De Nederlandsche Bank heeft deze publieksvaststelling afgelopen week bevestigd. De invoering van de euro, zo blijkt uit onderzoek van DNB, heeft een extra inflatie van 0,6 procentpunt veroorzaakt. Dit is het dubbele van een eerdere schatting van de centrale bank. Hiermee komt een einde aan maanden van officiële bagatellisering. Wellink heeft het prijsverhogende effect van de euro lang gerelativeerd en oud-minister van Financiën Zalm heeft het ronduit ontkend. Kennelijk doen een president van de centrale bank of een minister van Financiën zelden boodschappen.

Eind juni kwam de ING Bank met een eigen onderzoek, waaruit bleek dat de euro de prijzen met 1,2 procentpunt had verhoogd. Wellinks opmerking was dus eerder een late erkenning dan een opmerkelijke onthulling. Toch was de reactie van het Midden- en Kleinbedrijf (MKB) opmerkelijk. Inderdaad, de winkels hebben de prijzen verhoogd. Wat dacht u, ze hebben drie miljard gulden moeten uitgeven om de kassa's om te schakelen en de prijzen te veranderen en die investering moet worden terugverdiend. Met andere woorden: de consument mag betalen voor de invoering van de euro. Dit is een onhoudbare redenering. Want krijgt de consument in de toekomst het prijsvoordeel van de lagere transactiekosten door de euro terug? Het cynische antwoord luidt: nee natuurlijk. De eerste prijsverlaging door de euro moet nog worden aangekondigd.

Het heeft geen zin om, zoals sommige partijen in de Kamer willen, een prijsbevriezing te eisen. Dat zou mosterd na de maaltijd zijn - de prijzen zíjn al verhoogd - en ten tweede heeft een prijsstop zoveel verstorende effecten dat positief effect ervan ernstig in twijfel getrokken moet worden. Wel moeten de detailhandel, horeca en gemeenten (met de verhoging van parkeertarieven behoren die tot de grootste prijsopdrijvers) nog eens krachtig worden aangesproken op hun verantwoordelijkheid op de langere termijn. Niemand zit in Nederland te wachten op een prijs-loonspiraal. Zalm en Wellink mogen ondertussen as over hun hoofden strooien.

Er dient zich inmiddels een nieuwe euroblamage aan. In Duitsland blijkt dat de bankbiljetten veel sneller slijten dan de oude D-markbiljetten. Hierdoor moeten versneld nieuwe eurobiljetten worden gedrukt. In Nederland wordt de extra slijtage ontkend. Ook dit kan iedere burger in zijn portemonnee vaststellen. Het wachten is op de officiële bevestiging.