Leerdam - Beesd

Joyce Roodnat loopt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in de Betuwe.

Na twee keer kijken plakken de bladzijden van het Lingepad al aan elkaar. Kleddernat. (,,Je moet de pagina's met je route kopiëren. En dan neem je ze mee in een plastic mapje.'' ,,Weet ik. Maar daar komt het nooit van. Gek hè?'') Het regent op bomen en struiken of er een douche vol open staat. Het zand sopt, het asfalt spat. De hemel is een onbestemde vuilniszak, het groen overdadig maar ontdaan van details.

Nee, dan de rivier. De Linge gedijt bij regen. Ze is een diva, een bathing beauty in een cape van grijze mousseline. Ze schudt haar rimpelende haren onder de regenstralen en proest haar wangen bol. Aan de plotse gladde plekken in haar badwater ontlokt de regen damp, rook die de Linge traag en laag wegblaast in wolken en kringetjes. De Linge giechelt want ze wordt gekieteld: een waterhoen spurt op zijn dunne beentjes met de achteruitgeknakte knieën over de bladeren van de waterlelie en zoekt beschutting in het riet. De futen geven niks om de regen. Die vieren vakantie met duiken en glijden en kindertjes op de rug nemen.

Voor we het beroemde fort passeren, komen we bij Asperen langs twee sluizen die deel uitmaakten van de Hollandse Waterlinie. De sluisdeuren zijn verweerd maar sterk, de muren van oudgeworden baksteen stevig en de tandwielen zien eruit of alles nog functioneert. De iets verderop gelegen inundatiesluis is roestig. De verf bladdert, het hout glimt van de alg. Maar wat een schoonheid is dit, met die waaierdeuren. Mag die ook gerestaureerd worden?

De route verwijdert zich van de rivier en wringt zich tussen moestuintjes en appelgaarden, de norse takken overladen. De bunkers staan pal. Ze zijn met het land vergroeid, als terras voor een overweldigende bruidssluier, als ondergrond voor een blok klimop, als geitenpaleis. Een schaap klappert het vocht uit zijn oren. De regen is weg.

Na Acquoy volgt een fors stuk wandelcorvee langs een autoweg, maar bij Rhenoy (de Waterlinie sloeg de Fransen af, maar bood tegen deze namen geen verweer) kruisen we de Linge weer. Snackbar `Smulmuis' en café `De remketting' leiden naar de Molendijk, waar de Linge pruilt in het aangelengde zonlicht.

In de natte berm ligt een foto. Op de polaroid heeft een man met hulp van een spiegel zijn eigen ontklede kruis vastgelegd. Op volle sterkte, zal ik maar zeggen. Na een paar honderd meter vind ik weer zo'n foto, en weer en weer. Vier keer diezelfde opgewonden blote onderkant – bij de bank, op de bank, naast een kamerplant. Helaas niet één keer in de keuken, maar wel tweemaal met schone witte sokken in beeld. Wat is dit? Een puzzeltocht? Zoek Uw Partner?

Het spoor leidt naar het gehucht Rumpt, waar in een tuin een bordje vermeldt dat er slechts ruimte is voor motoren van Harley Davidson, `all others will be crushed'. Doorsnee gemeentebankjes aan de rivier zijn als `privé' aangemerkt. Gauw weg, hier. Naar Beesd en de bevallige Notenlaan. Het ruikt er zoet, de Linge is van iedereen en alle bramen zijn rijp.

Kaart 1 en 2 (16 km) uit `Lingepad'. Uitg. Wandelplatform-LAW, Amersfoort. Tevens NS-wandeling. Tussen Beesd en Leerdam rijdt in beide richtingen elk uur een trein.

NRCH 100802