Boze buren weren Afghanen

Afghaanse plannen voor een consulaat in de Amsterdamse De Lairessestraat zijn afgeblazen na boze reacties van buurtbewoners. ,,We waren ook tegen een supermarkt geweest, of een bordeel.''

De bouwvakkers die op de bovenste verdieping bezig zijn, wisten vanochtend nog van niets. ,,Ik las pas in De Telegraaf dat het niet doorgaat'', zegt een witbestoven man. ,,Ons is niks verteld.'' Hij gaat door met het vasttikken van een witte kunststof plaat tegen de muur, al komt er geen Afghaans consulaat in De Lairessestraat in Amsterdam.

De woordvoerder van het makelaarskantoor Keij en Stefels in Amsterdam spreekt schande van de affaire. ,,De consul is zeer onwelwillend bejegend geweest en is bang dat personeel en bezoekers belaagd zullen worden.''

Het statige hoekpand waarin de consul zijn intrek wilde nemen, herbergt onder meer een tandartsenpraktijk. Een jonge vrouw met een witte, strak om haar gezicht gewikkelde islamitische doek, komt op de begane grond een behandelruimte uit. Ze is de assistente van tandarts Pieter Dieperink.

Dieperink zegt blij te zijn met het bericht dat de voorgenomen vestiging van het consulaat door de Afghaanse consul is afgeblazen na boze reacties van de buren. ,,Dit pand is niet goed te beveiligen'', zegt hij, ,,en we hebben hier dure apparatuur staan.'' Daarbij is hij met zijn werk gebaat bij rust en zit hij niet te wachten op bezoekers van een consulaat die de trap naast zijn praktijk op en af lopen. ,,We waren ook tegen een supermarkt geweest, of een bordeel.'' Ook het gegeven dat het consulaat een politiek instabiel land vertegenwoordigt, speelt mee, zegt Dieperink.

Overbuurvrouw A.J.M. Sweyss-Klinkenspoor deelt de blijdschap van de tandarts. Ze toont een brief (`Beste buren') die zij gisteren heeft gekregen van een buurtbewoner. In die brief maken de schrijvers hun verontrusting kenbaar over de voorbereidingen die worden getroffen ,,tot een snelle en geruisloze installatie van het Afghaans consulaat''. De briefschrijvers wijzen er op dat voor de moord op Pim Fortuyn iedereen dacht dat in Nederland geen politieke aanslagen mogelijk waren, maar ,,sindsdien denkt iedereen daar toch anders over''. Met oog voor ambtelijk detail wordt er in de brief nog op gewezen ,,dat er sprake is van onttrekking van woonruimte''. Ook het financiële aspect wordt door de briefschrijvers niet vergeten: ,,Wij willen u er op wijzen dat een normale opstalverzekering geen risico dekt van terroristische acties.''

De weduwe Sweyss-Klinkenspoor deelt de in de brief geuite angst voor autobommen en zelfmoordacties. ,,Er gebeuren zoveel aanslagen overal in de wereld, waarom zou dat niet hier kunnen gebeuren?'' Je moet reëel zijn, vindt ze. ,,Er zijn mensen die worden getraind om zo op te treden.''

Waar zijzelf met haar buren op is getraind, is het beheer van de buurt. Ze wijst op een succesvolle actie tegen iemand die een wijnwinkel wilde beginnen en van zijn woonramen een etalage wilde maken. Maar voor een andere actie heeft ze minder begrip. ,,Tegenover Christy's kwam een antiquair. Die had een winkel met prachtig porselein, echt heel stijlvol, en dat mocht van de buurt ook niet. Nou, dat vond ikzelf een beetje gezeur.''