Amsterdam 1992

Tien jaar geleden had er een groot sportfeest moeten zijn in Nederland. Als de Olympische Spelen hier tenminste waren gehouden. Het Internationaal Olympisch Comité (IOC) wees echter Barcelona aan. Het boekje Amsterdam 1992, Olympische Spelen en festival werd daardoor een merkwaardig ding. Dit pamflet werd uitgegeven om de Nederlandse kandidatuur te ondersteunen. Op 17 oktober 1986 verloor het zijn betekenis toen de IOC-leden Amsterdam in de eerste stemronde heenzonden.

Tevergeefs had de Stichting Olympische Spelen Amsterdam 1992 aan een sportstad gebouwd. Werkelijkheid en droom bleven gescheiden. Een nutteloos werkje bleef achter. Dat blijft toch het leuke van propaganda.

Hoe zou Amsterdam er hebben uitgezien als de Spelen er wél waren gehouden? In elk geval zou alles compact zijn hét sleutelwoord van Amsterdam. Alles bij elkaar in de buurt, alsof er een keuze is in ons kleine land.

Het Olympisch Stadion van 1928 voldeed niet meer en daarom zou in Zuid-Oost een accommodatie voor 70.000 toeschouwers worden gebouwd. `Het is deels overdekt. Na de Spelen wordt het gebouw zo aangepast dat het plaats biedt aan 30.000 tot 40.000 mensen', vermeldt het pamflet. Het moest multifunctioneel worden, dus voor sportwedstrijden en congressen. Uiteindelijk is het er toch gedeeltelijk van gekomen, maar onder de naam `Amsterdam Arena'.

Dan het Olympisch dorp. De beste locatie daarvoor was Sloten: `Met bijna alle tuinders in Sloten heeft de gemeente Amsterdam al overeenstemming bereikt over de grond.' Het viel ook mooi samen met het voornemen in dat gebied een woonwijk te bouwen. `Na de Olympische Spelen zal het Dorp dan ook worden gebruikt als een woonwijk voor de Amsterdamse bevolking.' Voor de bouw hiervan was een periode van twee jaar uitgetrokken. `Op 1 januari 1992 moet de bouw van de huizen voltooid zijn. Daarna begint de aanleg van wegen, tuinen en groen.'

De afstand tussen stadion en dorp zou elf kilometer bedragen. Volgens de organisatie stond dat gelijk aan een reistijd van een kwartier van het een naar het ander. Er werden geen of weinig problemen verwacht met het transport van publiek en sporters, integendeel. Want Amsterdam is op vele manier makkelijk te bereiken. Haven, vliegveld en een fijnmazig netwerk van openbaar vervoer waren tenslotte al aanwezig. En: `Een computersimulatie heeft uitgewezen dat tijdens de Olympische Spelen 1992 geen problemen te verwachten zijn op vervoersgebied.'

Daarmee werd geprobeerd het IOC te overtuigen, maar op de bijeenkomst in Lausanne bleek dat tevergeefs te zijn. Vijf stemmen voor Amsterdam, na Barcelona, Parijs, Brisbane, Belgrado en Birmingham. De campagne was mislukt. Alle dromen van een internationaal sportfeest én een complete verbouwing van de stad waren in één keer in rook opgegaan. Het enige wat nu rest, is een leuk propagandaboekje over een wereld die nooit zou komen.

jurryt@xs4all.nl