Maase door val buiten de prijzen

De voor doping twee jaar geschorste atleet Dieter Baumann maakte gisteren op de EK in München zijn rentree op een internationaal kampioenschap. Hij won zilver en droeg er aan bij dat Kamiel Maase letterlijk buiten de prijzen viel.

Kamiel Maase had na afloop van de 10.000 meter de mixed zone nog niet verlaten of Dieter Baumann kwam binnen. Misschien was het maar goed dat beiden elkaar niet troffen op de plaats waar tijdens de Europese kampioenschappen atletiek door de atleten hun verhaal van de wedstrijd aan de media wordt verteld. De Nederlander voelde zich verraden door de Duitser, die versnelde op het moment dat Maase halverwege de wedstrijd over de Fransman Abdellah Behar struikelde en ten val kwam. `Een klere streek', vond de sterkste Nederlandse langeafstandsloper.

Meer ontgoochelder dan Maase gisteravond kon een sportman niet zijn. De Wageninger had er zo de pest in over de gemiste kans op een medaille dat hij na afloop zichtbaar moeite had om correct in zijn taalgebruik te blijven. Als de ongelukkige atleet stoom had mogen afblazen, zou hij heel München hebben vervloekt. Maar Maase is een heer en bleef op alle vragen keurig antwoord geven.

Dat deed even later op dezelfde plaats ook Baumann, maar de toon van zijn verplichte praatje met de pers was vanzelfsprekend beduidend vrolijker. De 37-jarige Duitser was tweede geworden achter de Spaanse winnaar José Manuel Martinez, een resultaat dat hij tegen de achtergrond van zijn schorsing als een overwinning beschouwde.

Baumann verdween twee jaar uit competitie, nadat hij eind 1999 op nandrolon was betrapt. Er werd een waarde van bijna 20 nanogram vastgesteld, terwijl de grens op twee ligt. De Duitser bestreed te vuur en te zwaard dat hij schuldig was, maar kon niet voorkomen dat hij zijn straf moest uitzitten. Sinds december is hij weer gerechtigd te lopen, maar zijn comeback maakte Baumann eind januari.

De Europese titelstrijd greep Baumann gisteravond aan om het Duitse, maar vooral internationale publiek te demonstreren dat de straf hem niet heeft gebroken. Om zijn status te heroveren en het vermeende onrecht ter corrigeren wilde Baumann Europees kampioen worden. En dus greep hij de duikelingen van Behar en Maase aan om twee concurrenten te lozen.

Zijn finale afrekening in de eindsprint met Martinez en José Rios werd echter verhinderd door Martinez, die net iets sneller was. Uiteindelijk kon Baumann vrede hebben met de tweede plaats; hij was op zijn waarde geklopt. Maar van grotere betekenis was de reactie van het Duitse publiek, dat de loper weer in de armen heeft gesloten en hem in de laatste ronde met een orgie van geluid tot de finish begeleidde. ,,Ik had het gevoel door een orkaan naar de finish te worden geblazen'', sprak Baumann naderhand.

Op het moment dat vanaf de tribunes de muur van geluid werd opgetrokken, had Maase al lopend reeds besloten om zondag op de 5.000 meter te starten. Vooraf had hij dat in het midden gelaten, maar na zijn val op de 10.000 meter was alle twijfel verdwenen. ,,Met het oog op die 5.000 meter heb ik even overwogen om te stoppen, maar ik heb vier dagen om te herstellen, dat moet genoeg zijn. Bovendien ben ik nog nooit uitgestapt, dus wilde ik dat ook deze keer niet doen. Hopelijk herstel ik wel in mentaal opzicht, want dit is een ongelooflijk grote domper.''

Even had Maase na zijn val gehoopt op aansluiting met de leiders in de wedstrijd. Maar dat bleek al snel onbegonnen werk. ,,Er was niet op te boksen tegen een groep van tien lopers, die ook nog eens 25 meter voor me liep. Ik ben aardig in vorm, maar dát was te veel gevraagd. Ik zag het de groep ook onmiddellijk een lint worden. Er werd vooraan versneld, dat was wel duidelijk. Ik baal enorm want alle medaillewinnaars heb ik ooit verslagen.''

Over gevoelens van frustratie hoef je Baumann niets te vertellen. Hij heeft twee jaar lang van de daken geschreeuwd onschuldig te zijn. De uitslagen van de dopingtesten wezen op het tegendeel en dus moest hij boeten. Baumann stelde alles in het werk om zijn onschuld te bewijzen. Dat lukte wel tegenover de Duitse atletiekbond DLV, die hem na een jaar vrijsprak. Maar de internationale federatie IAAF verhinderde dat hij in wedstrijden mocht uitkomen en handhaafde de schorsing van twee jaar.

Hoewel er volgens Baumann gisteravond geen sprake was van een comeback, had hij de race wel als bijzonder ervaren. De atleet: ,,Ik zag mijn optreden in München niet als een revanche of een genoegdoening; dat stadium ben ik voorbij. Ik hoef niemand meer iets te bewijzen, want ik loop alleen nog voor mezelf. Ook tegenover de toeschouwers niet. Die wilden vanavond een feestje vieren en godzijdank was ik er bij. Het zal me ook worst zijn wie me feliciteert. Ik verwacht alleen dat iedereen die mij de hand schudt, dit ook meent.''

Baumann, die gisteravond en passent verklaarde nog door te zullen gaan tot en met de Olympische Spelen van 2004 in Athene, weet niet of hij zondag meedoet aan de 5.000 meter, de afstand waarop hij in 1992 in Barcelona olympisch kampioen werd. ,,Zoals ik me nu voel, start ik niet'', zei hij na de race. ,,Ik wil er eerst een paar nachten over slapen en dan beslissen. Ik doe het alleen als ik me waanzinnig goed voel.''