Zeehonden

Met ongerustheid heb ik het artikel van prof.mr. Dirk Boon tegen Peter Reijnders gelezen betreffende de opvang van zeehonden (NRC Handelsblad, 20 juli). Boon beweert dat de zorgplicht afgeleid kan worden uit de Flora en Fauna-wet, ,,als zeehonden op het wad met een kennelijke virus aandoening aangetroffen worden, (we) deze dieren op moeten vangen, moeten laten onderzoeken, en zo nodig laten behandelen. De wettelijke bepaling laat zich niet anders uitlegen''. Deze bepaling luidt:

1. Een ieder neemt voldoende zorg in acht voor de in het wild levende dieren en planten, alsmede voor hun directe leefomgeving.

2. De zorg, bedoeld in het eerste lid, houdt in ieder geval in dat een ieder die weet of redelijkerwijs kan vermoeden dat door zijn handelen of nalaten nadelige gevolgen voor flora of fauna kunnen worden veroorzaakt, verplicht is dergelijk handelen achterwege te laten voorzover zulks in redelijkheid kan worden gevergd, dan wel alle maatregelen te nemen die redelijkerwijs van hem kunnen worden gevergd teneinde die gevolgen te voorkomen of, voorzover die gevolgen niet kunnen worden voorkomen, deze zoveel mogelijk te beperken of ongedaan te maken.

In het geval van de zeehonden betekent dat, dat men geen zieke zeehonden moet opvangen als dat nadelige gevolgen voor flora en fauna zou hebben. Er bestaat voldoende wetenschappelijke consensus om voor het welzijn van de populatie in de toekomst niet in te grijpen in een natuurlijk fenomeen dat een gezondere populatie in de toekomst tot gevolg heeft. Misschien niet leuk voor sommige dierenbeschermers, maar de natuur weet het beter dan de mens.