Fonteinen die water spuiten

Porno blijft verboden in India. Althans officieel. Het hoofd van de filmkeuringscommissie, de eerbiedwaardige regisseur Vijay Anand, heeft vorige maand zijn ontslag aangeboden aan de minister van Informatie, omdat de minister weigerde zijn voorstel te accepteren pornofilms onder bepaalde voorwaarden toe te laten.

Toch is aan niets zo makkelijk te komen als aan een Indiase pornofilm. In de videozaak hoef je maar schichtig te kijken of de verkoper schuift je een video-cd toe met de knipoog: ik vertel het niet verder.

Het zijn merkwaardige filmpjes. De mannelijke spelers hebben grote penzen en een van ouderdom gerimpelde huid en de vrouwelijke speelsters lijken vooral hun best te doen om hun afschuw en walging te uiten.

Maar de industrie is levendig en met een produktie van bijna twaalfhonderd films per jaar mag India zich rekenen tot een van de grotere porno-producenten in Azië.

Thailand is een geduchte concurrent, alsook de Filippijnen, maar de grootste afnemers van Aziatische porno, de Arabieren van het Midden-Oosten, houden niet zo van `Chinese' trekken. Naar Indiase meisjes willen ze daarentegen graag kijken. Dat die meisjes walgen of in doodsangst van de camera wegkijken, verhoogt alleen maar de opwinding. En met de dikke buiken van de mannelijke spelers kunnen de Arabische consumenten zich prima identificeren.

Het cijfer van twaalfhonderd films per jaar is gebaseerd op gegevens van filmstudios die producties van meer dan 10.000 euro bij de belastingdienst moeten melden. Dat zijn dus de `professionele' pornofilms, die meestal worden opgenomen in het zuiden van India, waar de seksuele moraal iets vrijer is. De films bevinden zich in het grijze gebied tussen soft- en hardporno en ze worden aangeboden aan de Indiase filmkeuringscommissie, om toestemming te krijgen voor vertoning in de gewone bioscopen.

Tot nu toe werden de erotische scènes in deze films steevast afgekeurd. Obscure bioscoopjes in kleine provinciesteden deden er hun voordeel mee. Ze adverteerden met: `Afgekeurd door de Keuringscommissie'.

Politieagenten die de vertoning eigenlijk moesten tegenhouden, namen zelf plaats in de bioscoopstoeltjes, met een beker popcorn in de hand en een bundel rupees in de zak.

Daarom formuleerde Vijay Anand van de filmkeuringscommissie een plan waarin films niet domweg worden afgekeurd, maar leeftijdsgrenzen krijgen opgelegd. Achttien jaar voor softporno en eenentwintig jaar voor hardporno, met als voorbehoud dat beide pornovarianten alleen te zien zouden zijn in bioscopen rondom de stedelijke rosse buurten en dat de toegangskaartjes dubbel belast zouden worden.

Het besluit van de minister van Informatie om de professionele pornofilms uit de Indiase bioscopen te weren zal vooral de amateurfilmers goed uitkomen. Dat zijn de vele tienduizenden `home-productions' die worden gemaakt met een eenvoudige video-camera.

Op dit moment loopt bij het Hooggerechtshof een zaak tegen een man die in sloppenwijken video's verkocht waarin hij seks bedrijft met zijn eigen vrouw. Obsceniteit is in India strafbaar, maar het is niet duidelijk wie de obsceniteit heeft begaan: de man, zijn vrouw – die overigens met de verfilming instemde – of de cameraman, die vooralsnog onvindbaar is.

Volgens de man in kwestie was het een betere manier om aan geld te komen dan wat hij vroeger deed: het afstaan van bloed.

Met de weigering van de minister van Informatie om op het voorstel van Vijay Anand in te gaan is de discussie opnieuw opgelaaid wat India met pornografie aan moet.

Zeventienhonderd jaar geleden werd de Kamasutra geschreven, met als ondertitel: `Een traktaat over seksueel plezier'. Het is het oudste geschrift over seksuele posities en variaties die de mensheid kent, waarbij bovendien werd uitgegaan van de gelijkwaardigheid tussen man en vrouw.

En duizend jaar geleden bouwden hindoes de tempels in het plaatsje Khajuraho, in centraal India, waarin de door de Kamasutra voorgestelde seksuele posities in steen werden uitgebeeld.

Maar toen kwam de moslimoverheersing, die erotiek als een exclusief voorrecht zag van de koningen van de Moghuldynastie, en vervolgens het Brits-Victoriaanse imperialisme, dat seksueel plezier gelijkstelde aan de ergste oerzonde.

India is het nooit te boven gekomen. Seks mag in Indiase films alleen op zeer metaforische wijze: twee bloemen die elkaar raken, twee duifjes op een dakgoot of gedurfder: een fontein die water spuit.