De verre sprong van olympisch kampioene Drechsler

De Duitse verspringster Heike Drechsler is een fenomeen. Op 37-jarige leeftijd probeert zij morgen in München voor de vijfde keer Europees kampioen te worden. ,,Maar ik heb lang op erkenning moeten wachten.''

Uit de talrijke ogen die Heike Drechsler nastaren spreekt respect. Maar het blijft affectie op afstand, een houding waarmee de bezoekers van de ISPO, de internationale vakbeurs voor sportartikelen, in München de relatie van het Duitse volk met de 37-jarige sportvrouw symbolisch weergeven.

Drechsler was daags voor de Europese kampioenschapen atletiek in de Neue Messe voor promotiedoeleinden van haar twee privé-sponsors. Een wederdienst die indachtig de recente geschiedenis van Duitsland onwillekeurig ambivalente gevoelens opriep. De tijd van het communisme leek op de beursvloer ver weg, terwijl de eenwording van Duitsland minder dan vijftien jaar geleden een feit werd.

Het leek eveneens lang geleden dat Drechsler met haar bijzondere sportprestaties door de DDR als een uithangbord van de heilstaat werd gebruikt. Wie niet beter weet en haar gistermiddag in München bezig zag, zou denken dat de verspringster al haar leven lang een adept van het kapitalisme is.

Net zoals de meeste Ossies heeft echter ook Drechsler ervaren dat acceptatie niet op voorhand een deugd van het Westen is. Na de val van de Muur heeft de tweevoudig olympisch en tweevoudig wereldkampioene zich een viertal jaren door de Wessies gediscrimineerd gevoeld. ,,Ik heb lang voor erkenning moeten vechten'', zegt ze zonder een spoor van verwijt. ,,Pas na vier jaar werd ik geaccepteerd en zag men in dat wij in de DDR ook goede trainers en goede structuren hadden en niet al onze prestaties met doping zijn te verklaren. Als er vaker over was gesproken, zou dat tot meer wederzijds begrip hebben geleid. Na de Wende was er te veel argwaan en werden wij ten onrechte in een hokje geduwd. Ofschoon ik het als een zware tijd heb ervaren, was het uiteindelijk ook leerzaam.''

De woorden van Drechsler waren gistermiddag in München niet meer vermengd met droefenis, omdat de atlete haar draai in de kapitalistische wereld inmiddels heeft gevonden. Zij begint vanavond aan de EK ook als een van de sterren, voor wie het Duitse publiek zich de handen stuk zal klappen en de kelen schor zal schreeuwen. Want sinds de verspringster twee jaar geleden tijdens de Olympische Spelen in Sydney onverwacht de gouden medaille won en de gedoodverfde winnares Marion Jones versloeg beleefde Drechsler haar Wende. De toen 35-jarige atlete werd in één klap de held van de natie.

Verdrongen zijn de verhalen dat Drechsler werd gebruikt door de Oostduitse veiligheidsdienst Stasi, dat zij namens de staatspartij SED werd gekozen als parlementslid in de Volkskammer en haar naam telkenmale opdook in verhalen over de dopingprogramma's in de DDR.

De atlete heeft toegegeven dat zij indertijd tamelijk argeloos is geweest. ,,Ik ben door mijn naïviteit ingehaald'', heeft Drechsler ooit gezegd.

Een schokkend voorbeeld was haar ontdekking dat zij buiten haar medeweten onder de codenaam `Jump' officieel te boek heeft gestaan als Stasi-medewerkster en een goede vriend haar als spion in de gaten moest houden.

Over doping in de DDR wil Drechsler niet meer kwijt dan de mededeling dat zij persoonlijk nimmer is betrapt. Bovendien werd zij na aanleiding van beschuldigingen in een boek van de Duitse anti-dopingactiviste Brigitte Berendonk vrijgesproken door een rechter. Volgens de schrijfster zou Drechsler `het schoolvoorbeeld van een gebruikster' zijn geweest. `Een grove leugen', volgens de geblondeerde atlete.

De verhalen uit haar verleden worden Drechsler niet langer nagedragen. Er bestaat in Duitsland tegenwoordig veel respect voor de sportvrouw die morgen op de respectabele leeftijd van 37 jaar een gooi doet naar haar vijfde Europese titel. Mocht Drechsler daarin slagen, dan heeft zij een uniek record in handen. Maar de verspringster zal dan moeten afrekenen met de Russische favoriete Tatjana Kotova, die dit seizoen al 7.42 meter sprong. Ter vergelijking: Drechsler kwam niet verder dan 6.85 meter.

De Duitse wil geen hoge verwachtingen wekken, maar houdt zich vast aan het adagium dat niemand onverslaanbaar is. En bij die woorden verwijst ze fijntjes naar de Spelen in Sydney toen Jones genoegen moest nemen met brons en Kotova zelfs buiten de medailles viel.

Blijft de vraag hoe Drechsler het klaarspeelt om op 37-jarige leeftijd haar sport op hoog niveau te beoefenen. ,,Ik laat me geen druk meer opleggen'', verklaart ze. ,,Alles wat ik doe, doe ik met plezier. Alles wat ik na `Sydney' win, zie ik als een bonus. Ik kan tegenwoordig meer afstand nemen; ik doe mijn best en zie wel waartoe het leidt. Ik hoef niemand meer iets te bewijzen.''

Nu de Europese kampioenschappen in haar `vaderland' Duitsland worden gehouden, voelt Drechsler zich naar haar zeggen niet verplicht om mee te doen. ,,Ik vind het fantastisch om er bij te zijn, omdat de EK in een prachtig stadion met een grote traditie worden gehouden. En eerlijk gezegd hoop ik te profiteren van het thuisvoordeel.''

Die uitspraak roept de onvermijdelijke vraag op of `München' Drechslers afscheid zal betekenen. Nee, daar moet niet van worden uitgegaan.

De atlete kijkt al weer vooruit naar de wereldkampioenschappen, volgend jaar in Parijs, en denkt zelfs heel voorzichtig aan de Olympische Spelen van 2004 in Athene. Bovendien is Drechsler zo slim geen afscheid aan te kondigen, en bij herhaling te verklaren dat ze pas zal stoppen met atletiek als haar gevoel dat aangeeft.