Britse borrelpraat

Oninbare vorderingen zijn opnieuw het favoriete borreltafelonderwerp onder Britse bankiers. Barclays en Lloyds TSB hebben nogal wat beroering gewekt door bij de presentatie van hun tussentijdse cijfers grote verhogingen van hun reserves voor oninbare vorderingen aan te kondigen. Maar dat heeft nog niet geleid tot een koersdaling van bankaandelen.

Tot nu toe zijn de banken er bij de keldering van de koersen dit jaar genadig vanaf gekomen. Ondanks het in de media gerapporteerde in gebreke blijven van grote geldleners als Marconi en NTL zijn de meeste bedrijven hun verplichtingen jegens de banken goeddeels nagekomen. De lage rente maakte het consumenten mogelijk met geld te blijven smijten en tegelijkertijd hun schulden op tijd af te betalen. De beursindex voor Britse banken is met 15 procent gedaald, tegen een gemiddelde van 22 procent voor de Londense FTSE als geheel.

De banken hebben ook geprofiteerd van de algemene overtuiging onder beleggers dat banken tegenwoordig beter kunnen omgaan met risico's. Die overtuiging is gestoeld op de veranderingen die de banken in hun kredietbeleid hebben doorgevoerd tijdens de periode van langdurige economische groei. De stressbestendigheid van dat beleid is echter nooit beproefd.

Dat zou binnenkort wel eens kunnen veranderen. De omstandigheden in Groot-Brittannië zelf blijven weliswaar grotendeels gunstig, en Lloyds en Barclays wijten allebei de verhoging van hun reserves voor oninbare vorderingen aan minder fortuinlijke avonturen in het buitenland, met name in Argentinië. Maar de consumentenuitgaven beginnen terug te lopen. In juni is zowel het volume van de detailhandelsomzet als het prijspeil in de winkels gedaald. In de Verenigde Staten, waar deze ontwikkeling al verder is voortgeschreden, zijn de koersen van banken en andere kredietinstellingen die aan consumenten lenen ingestort. Gevreesd wordt dat een inzinking van de consumentenuitgaven de VS weer in een recessie kan doen belanden.

Banken worden gewoonlijk tegen een korting ten opzichte van de markt als geheel verhandeld, als weerspiegeling van het risico van een plotselinge opeenstapeling van oninbare vorderingen. Het is moeilijk te begrijpen waarom deze korting zo laag blijft, nu de kans op zo'n opeenstapeling zo groot is geworden.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.