Edita en het spel van de duivel

In Litouwen zijn de winters streng en de zomers koel en vochtig. Het moet voor Litouwers een verademing zijn ook eens een zwoele nacht in het mondaine Parijs door te brengen. Een dineetje op de eerste verdieping van Fouquets, in de schaduw van de Arc de Triomphe. Of in de Espadon aan de Place Vendome, zoals Diana en Dodi op hun laatste avond deden. De champagne twinkelend in de glazen. De charlotte de langoustines aux aubergines confites als verloren eilandjes liggend op het grote, Chinees rode bord van Spode. Er was alle reden toe.

Voor het eerst in de geschiedenis stond, een week geleden, een Litouwer op de Champs Elysées op het podium. Een nazaat uit het kleine landje aan de Oostzee, dat zich in de twaalfde eeuw zo hartstochtelijk verdedigd had tegen de ridders van de Duitse Orde. Hij stond er naast een representant van de enige supermacht in de wereld en een erfgenaam van Christopher Columbus. Voilá! Een merkteken in de historie. Raimundas Rumsas en zijn beeldschone Edita zijn namens het volkje aan de rivier Vilija voor een paar uurtjes de onderkoningen van Parijs.

Maar de werkelijkheid is bruut. De cultuur van Parijs wordt met voeten getreden. Want wie na drie weken in het zweet des aanschijns zwoegen over de Mont Ventoux, Madeleine en Galibier zonder enig feestgeruis als door een wesp gestoken Parijs verlaat, hoort niet op dat podium thuis. Het onheil kondigt zich aan. Raimundas raast de A1 af naar de nooit aflatende hectiek van Charles de Gaulle.

En de mooie Edita, met haar lange vlasblonde haren, stuurt haar auto naar Chamonix aan de voet van de Mont Blanc, richting hun tweede vaderland Italië, om via de vallei van de Aosta aan Parijs te ontsnappen. Daar staat de douane.

Bij `toeval' wordt Edita aangehouden. Als door een winnend lot uit de staatsloterij uitverkoren moet uit honderdduizenden passerende auto's uitgerekend de voiture van Edita aan de kant.

Toeval is het onberekenbare gebeuren, beschouwd als verschijnsel. Het toeval kruist ons pad en heeft vaak onverwachte wendingen in het bestaan tot gevolg. Het toeval wil dat in een kort tijdbestek het in de actualiteit meest geadoreerde echtpaar van Litouwen ineens aan de schandpaal wordt genageld.

In de auto van Edita wordt de Willy Voet-koffer gevonden. Net zoals in 1998 op een sluipweggetje bij de Franse grens soigneur Willy Voet 'bij toeval' met zijn rijdende apotheek werd aangehouden en de doping-Tour een aanvang nam, zo luidt Edita met haar koffer vol Epo, groeihormonen, anabole steroïden en corticoïden een nieuwe fase in de strijd tegen de doping in.

Het blijkt dat in het omveld van het peloton de handel bloeit. Het is net als in het Chicago van de jaren dertig tijdens het alcoholverbod, hoe meer bejaagd, hoe lucratiever.

De bevallige Edita zucht nu in haar cel. Bij haar voorgeleiding voor de rechtbank in Bonneville, in welk goddelijk oord de gambas poélees met zachte geitenkaas en een glas formidabele Chignin-Bergeron geserveerd worden, probeerden twintig gendarmes het de filmende en fotograferende pers onmogelijk te maken Edita en haar totale fase van ontdaan zijn vast te leggen. Edita, fysiek gevormd door de goden, maar psychisch geënterd door het kwaad. De duivel is in het spel.