Een ezel als reisleider

Als Loes Greiner een goede dag heeft, vloeit haar loopritme samen met de stapjes van de ezel. Michiel van Nieuwstadt liep een dag mee.

De georganiseerde busreis en de tocht met een trekezel hebben iets gemeen: de reiziger bepaalt niet altijd zelf waar hij of zij heen gaat, en zeker niet wanneer.

Ezel Joris liep de afgelopen twee maanden door Nederland met beeldend kunstenaar Loes W. Greiner (43). Joris trok een kar met bed, kampeerspullen en een pc. Tenminste, als hij zin had. ,,In Zuidlaren heb ik twee uur stil gestaan'', zegt Greiner. ,,Joris weigerde nog een stap te zetten. Mensen uit de buurt kwamen koffie brengen en later op de dag zuurkoolstampot met spek.''

Met ritmische aansporingen en zachte tikjes op de bil heeft Greiner haar reisleider intussen aardig onder controle gekregen. Dat kennis en kunde vereist zijn, wordt duidelijk als de verslaggever tijdens een sanitaire stop op de ezel moet letten. Joris besluit verder te lopen, en trekt zich van bevelen niets aan. Honderd meter verderop komen ezel en kar tot stilstand tegen een paal.

Vandaag voert de tocht door het Vechtdal. Het regent. Joris bepaalt het tempo – drie kilometer per uur is een ingehouden slenterpas die veel tijd laat om het landschap in je op te nemen. Maar de droeve blik van de ezel is gericht op de grond. Zijn nerveus om hun as draaiende oren bewijzen dat de omgevingsgeluiden wél doordringen. Ook Greiner kijkt lang niet altijd om zich heen. Ze loopt vaak in gedachten, zegt ze. Als ze een goede dag heeft vloeit haar loopritme samen met de stapjes van de ezel. ,,Ik kan goed alleen zijn.''

Loes Greiner houdt van reizen, zwarte paarden en ontmoetingen met onbekenden. Het paard werd een ezel, een aaibaar dier dat reacties uitlokt. Ze had met haar ezel door Tasmanië kunnen reizen, op uitnodiging van haar broer die daar woont. ,,Maar ik weet eigenlijk nog niks van Nederland'', zegt Greiner. ,,Als je met de auto door Nederland rijdt, zie je lege stukken, maar die schieten snel voorbij. Als je loopt dan voel je die ruimte. Sommige mensen zeggen dat Nederland vol is. Dat het land uit elkaar barst. Maar er zijn nog zoveel lege plekken.''

Over de rug en schoft van Joris loopt een andreaskruis. ,,Het is de soort waarmee Jozef en Maria ook op pad gingen'', zegt Greiner. Op het eerste oog had deze pelgrim twee millennia geleden over de weg kunnen sjokken. Maar Greiner wilde passanten verrassen met moderne technologie. Ze deed dagelijks op internet verslag van haar tocht. Als de beschermkap van de kar omhoog gaat glinstert daaronder de strakke high tech van de wereld van computers – tenminste dat was de bedoeling. Door tegenvallende subsidies – de gemeente Groningen financiert alleen de lease van kinderboerderijezel Joris en zijn tuig – is de uitrusting van de kar sober. Greiner was van plan tot begin oktober te lopen, maar ze kan de circa 25 euro per dag die de reis haar dagelijks kost niet langer opbrengen. Aanstaande maandag wordt ezel Joris in de buurt van Arnhem opgehaald. ,,Ik had graag langer willen doorlopen'', zegt Greiner.

Ontmoetingen met passanten hebben haar tocht kleur gegeven. ,,Ik breng de kunst bij de mensen'', zegt Greiner. Ze slaagt in haar missie voorbijgangers te verbazen. ,,Uit Groningen komen lópen?'', roept een stel vanuit een strak gestileerde tuin met kabouters. Greiner antwoord glimmend: ,,Ja, leuk hè.'' Langsrijdende automobilisten staken soms hun duim op, vertelt ze. En oudere dames gaven gratis advies: ,,Je móet volhouden, ga dóór!''

In een eerder `project' zette Greiner een angstwekkende zwarte helm op en bevestigde ze een camera op de neusbrug. Ze trok het gezicht van passanten met beide handen dichtbij (,,een heel teder gebaar'') en drukte af met een ontspanner die ze in haar mond verborgen hield.

Ook dit keer heeft Greiner de verbazing vastgelegd van de mensen die ze ontmoette. Ze fotografeerde elke dag een passant en gaf die de foto cadeau. Op een afsluitende expositie in Groningen moeten de voorbijgangers in oktober zelf hun foto meebrengen. Wie niet komt heeft een lege spijker op zijn geweten. Greiner: ,,die horen ook bij de tocht''.

www.ezelopreis.nl