Vrouwenbesnijdenis 1

Briefschrijvers Kaptein en Koolhof (CS 26 juli) vechten Kousbroeks bezorgdheid over het toenemend ernstig verminken van meisjes in Indonesië aan door te verwijzen naar een publicatie uit 1998.

Berustend op materiaal dat wellicht een, twee jaar of eerder werd verzameld. (Koolhof gebruikt overigens een pleonasme, want clitoridectomie houdt al het mede verwijderen van de kleine schaamlippen in.) Tijden veranderen soms snel. Ik vrees dat Rudy Kousbroek wel degelijk gelijk heeft. Ook elders neemt het besnijden van meisjes en reeds volwassen vrouwen toe, als verzet tegen een gevreesd verwestersen. Als reactie op Schröder: het besnijden van meisjes is officieel verboden sinds 1947 in Sudan, 1960 in Egypte, 1983 in Burkina-Faso en Mali, in 1984 in Nigeria, Benin, Lagos en Senegal, en 1985 Sierra Leone, Djibouti en Guinee. De praktijken gaan echter gewoon door. Het is buitengemeen verwarrend dat Schröder verwijst naar een ook in Marokko gevolgde imam, aangezien in de Maghreb-landen – net als bijvoorbeeld in Turkije of Pakistan – meisjes niet worden gemutileerd.