Verrassend variété van Cirque Plume

Na achttien jaar is Cirque Plume groot geworden. Wat begon met een ongeregeld groepje Franse straatartiesten werd steeds gestroomlijnder. Maar terwijl de tenten allengs groeiden – er kunnen nu 900 bezoekers in – bleef het gebodene goeddeels trouw aan het acrobatische variété dat het altijd was geweest. Met aan de ene kant de op vertedering mikkende artistiek directeur Bernard Kudlak die probeert een volgspotje te vangen in een kistje, en aan de andere kant de stoïcijnse droogkomieken in zijn gezelschap die eerder aan Tati doen denken. En zo is het nog steeds, ook nu Kudlak een spectacle coupé heeft samengesteld van eerdere nummers die het weerzien meer dan waard zijn.

Récréation staat de komende dagen als kroonjuweel op het Theaterfestival Boulevard in Den Bosch, dat vanavond officieel wordt geopend. Het publiek zit op een hoge tribune tegenover een metersbrede speelvloer. Een piste is er dus niet, en dieren zijn er evenmin. Alles moet komen van de twaalf spelers: de acrobaten, mime-artiesten, zangeressen en muzikanten wier rollen voortdurend in elkaar overlopen. Hun voorstelling is een door een uitdragerij gekostumeerd bric à brac aan lijfelijke prestaties op het hoge koord en aan linten die als trapeze fungeren, muzikale malligheden en visuele vondsten – zonder de indrukwekkende bombarie van het concurrerende Cirque du Soleil waarmee Cirque Plume dus niet mag worden verward.

Wat hier aan den volke wordt vertoond, zijn kunsten en kunstjes die nog steeds de sfeer van het vroegere straattheater uitstralen. Maar wel geraffineerder en mooi aaneengeschakeld, met entr'acts die de overgang van de ene scène naar de andere moeiteloos maken. De verrassingen zijn talrijk, ook voor wie de groep al eens eerder in Nederland zag. Het zeegeruis komt uit dozen vol gedroogde bonen (als een hoorspel-effect), de dwarsfluitiste blijkt te kunnen doorspelen als ze een koprol maakt, de acrobatische danser kan zijn lenige lijf om een draaiend rad plooien, de man met de tamboerijn kan opeens zweven, zelfs het jongleren met balletjes is anders dan het al duizend keren elders is gedaan, en voor het effect van silhouetten geldt hetzelfde.

Bijna twee uur is een lange zit op die harde bankjes, omdat enkele grapjes net iets te klein zijn, en ook omdat er zo nodig af en toe, in Engels of Nederlands met een Frans accent, een paar zinnetjes moeten worden gesproken die Cirque Plume een poëtische pretentie willen geven. Daar heeft de nuchtere Nederlander geen behoefte aan. Maar toen in de toegift weer muziek werd gemaakt met onverwachte attributen, was ik die momenten alweer bijna vergeten.

Voorstelling: Récréation, door Cirque Plume. Gezien: 1/8 op Theaterfestival Boulevard, Den Bosch. Aldaar t/m 11/8. Inl. (073) 6124505, www.festivalboulevard.nl