Oasis

De aankondiging van een nieuw album van Oasis is al genoeg om de Engelse pers in alle staten te brengen. Voor de release is er al zoveel aandacht aan besteed – oeverloze roddel en achterklap inbegrepen – dat de verwachtingen tot absurde hoogten worden opgeschroefd. Heathen Chemistry, de vijfde, is dan ook al maanden punt van discussie.

Van gitarist Noel Gallagher mag het, want volgens hem is het op z'n minst de beste Oasisplaat sinds hun tweede en meest succesvolle, What's the Story, Morning Glory. Welnu: is dat zo? Nou nee. Ondanks het feit dat er eindelijk weer harmonie in de band heerst, broer Liam Gallagher zowaar aan het schrijven van liedjes is toegekomen en de nieuwe ritmesectie volkomen ingespeeld is, valt er wel wat aan te merken op de nieuwe Oasis.

Toegegeven: het is geen dweil van een plaat, zoals de vorige twee, en de drie songs die zanger Liam schreef mogen er zijn, maar de briljante loomheid waarmee Oasis ooit zijn eigen rock & roll pace schiep (en waarmee de band zich loszong van zijn geestelijke vaders, The Beatles) is niet overal even goed geproduceerd. Het gevaar dat de Lennon-schwung van zanger Liam dan zeurderig gaat klinken is groot, om nog maar te zwijgen van de gitaarpartijen van Noel, die wel heel bekend en belegen beginnen te klinken, helemaal nu de `leren jasjes rock & roll' opnieuw in de mode is en er bands aan het front opereren die heel wat gewiekster omgaan met de goed geproduceerde pastiche.

Van een band als Oasis, die er graag op hamert dat sterk beïnvloed te zijn door The Sex Pistols, mag je dan ook wel een wat rauwere sound verwachten. Ook zou het Noel sieren als hij zijn uitgeschreven solootjes eens achterwege liet. De archaïsche melodieën zijn altijd al sterk genoeg, en wat dat aangaat is er op het songmateriaal voor Heathen Chemistry niet veel aan te merken, op een tweetal eigenwijze mislukkingen na. En dat broeder Liam sterke liedjes kan schrijven bewijst hij met misschien wel het hoogtepunt van de plaat, het live in de studio gespeelde slotnummer Better man, waarop de rol van Noel overigens te verwaarlozen valt en ex-Smiths-gitarist Johnny Marr de gitaarpartijen voor zijn rekening neemt. Ik zou zeggen: een vaste rol voor die man! En de volgende plaat gewoon helemaal live opnemen.

Oasis: Heathen Chemistry Sony (0116372000)