Tegen de chaos

De brute moord op de heer Fortuyn heeft ons allemaal diep geschokt.Zowel links als rechts is verbijsterd dat dit in Nederland kon gebeuren. Met verbazing heb ik de afgelopen week naar de televisie gekeken. De spreekkoren `Nooit meer links' en `Kok en Melkert moordenaars' deden mijn haren ten bergen rijzen. Nog nooit heb ik zoiets vreselijks gehoord, al moet ik dat enigszins nuanceren, want op een voetbalveld hoor je tegenwoordig ook de meest verschrikkelijke dingen.

Wat bezielt een man als Spong, die ik respecteer, om in een zo moeilijke tijd als deze, mensen uit de politiek en de journalistiek aan te klagen omdat hij denkt samen met zijn collega Hammerstein te kunnen bewijzen dat deze mensen hebben aangezet tot haat, en dus tot de moord op Fortuyn?

Er is een campagne gevoerd waarin dingen zijn gezegd die misschien verkeerd zijn overgekomen. Een uitspraak van Melkert over Le Pen en Fortuyn was misschien niet erg tactvol, maar hij werd gedaan om aan te geven wat het verschil is tussen de PvdA en Fortuyn. De dingen die Fortuyn zei waren ook niet altijd even fris. Als hij de kans kreeg, veegde hij de vloer aan met de PvdA.

De afgelopen week heb ik mij afgevraagd waar de Nederlandse normen en waarden zijn gebleven en het respectvol met elkaar omgaan. Ook heb ik me afgevraagd waarom het in de randstad zo slecht gaat met de allochtonen in vergelijking tot het oosten van het land, waar ze hun best doen om te integreren.

Premier Kok heeft de afgelopen week heldenwerk verricht. Zijn handreiking naar de LPF vond ik indrukwekkend. De vraag is wel hoe het nu verder moet. Ik bespeur een scheiding die door Nederland loopt: de randstad is erg voor rechts en meer naar het oosten wordt het links. Kunnen we een middenweg vinden waar we met respect en met inachtneming van de normen en waarden een samenleving kunnen opbouwen voor onze kinderen? Een samenleving waar we de problemen in de zorg, het onderwijs, de files en de criminaliteit op een eerbiedwaardige manier kunnen oplossen zonder elkaar te beschuldigen van allerlei dingen.

Kan dit niet, dan adviseer ik mijn provincie om uit de Staat der Nederlanden te stappen, want wij hebben hier in Gelderland absoluut geen zin om onze mooie provincie te laten vernielen door randstedelijke machtsspelletjes. De Betuwelijn was de limit en een verdeeld bestuur gaat te ver. Stem daarom morgen voor een stabiel bestuur en tegen chaos, want chaos komt ons allemaal duur te staan.