En de baan gaat naar ...

De crisis in Argentinië heeft op de commerciële tv-zender Canal 13 geresulteerd in een show waar het niet gaat om beroemd worden, maar om het krijgen van een baan.

Néstor Ibarra strijkt nog een keer door zijn witte haar voordat hij in de camera kijkt. ,,Vijftien shows, die 25 banen hebben opgeleverd'', zegt de presentator van het op werkdagen verschijnende tv-programma Recursos Humanos (arbeidskrachten) van de zender Canal 13.

Terwijl het aanwezige publiek klapt, klagen op de achtergrond twee cameramannen over de dalende Argentijnse munt, de peso. Een whisky in de kroeg is te duur voor ze geworden.

De reality-show, die vorige maand begon, is inmiddels een bescheiden succes in Argentinië, het land waar wekelijks duizenden mensen hun baan verliezen. Het programma, dat moet concurreren met de dagelijkse nieuwsuitzendingen, heeft net als de journaals een marktaandeel van 8 tot 9 procent.

Oscar Obregon, een veertiger, is een van de bedenkers en producenten van de show, waarin de deelnemers een aanstelling bij een bedrijf kunnen winnen. Zijn productiebedrijfje, een coöperatie van veertig mensen, zat al anderhalf jaar zonder werk voordat de show de lucht in ging. ,,Maar we bleven bij elkaar komen om nieuwe ideeën te bespreken. Onze eigen situatie en die van het land inspireerden ons tot deze formule'', zegt Obregon in de sobere studio.

Het moest een show worden waarbij bedrijven worden gestimuleerd tot het aanbieden van ,,echte banen''. De deelnemers moesten daadwerkelijke een contract krijgen, met de daarbij behorende sociale regelingen. Obregon en zijn partners dachten dat het vooral aantrekkelijk zou zijn voor kleine ondernemingen, die via de show gratis publiciteit krijgen. ,,Maar dat valt tegen. We hebben voor de komende weken maar tien ondernemingen die mee willen doen.''

Het is een show met een beperkt budget. Elke aflevering, waaraan twintig mensen werken, kost omgerekend ongeveer 1.100 euro. Van dat budget wordt ook de 63-jarige presentator, die al meer dan veertig jaar in de journalistiek werkt, betaald. ,,Ik doe dit vooral uit overtuiging en omdat mijn zoon een van de producenten is. Ik heb nog altijd mijn dagelijkse radioprogramma'', zegt Ibarra.

De kandidaten worden overigens niet gecast, maar gewoon geselecteerd door de betrokken onderneming zelf. En meestal blijven er twee of soms vier kandidaten, die hun debuut op televisie mogen maken, over.

Op deze avond hangt er in de studio een sterke geur van tomatensaus. Adolfo Loyola (30) en Dário Rovito (31) willen graag de baan van chefkok in een Italiaans restaurant, de vacature van vandaag. Beiden mannen zijn vader, en werkloos voor meer dan een jaar. Of ze kunnen koken, dat bepaalt de beroemde tv-kok Martiniano Molina, die als gast optreedt. argentinië

Vervolg ARGENTINIË: pagina 15

TV-show: de tranen vloeien

ARGENTINIË: Vervolg van pagina 13

Het zijn echter, meer dan hun kwaliteiten achter het fornuis, de beelden die tijdens de show worden uitgezonden over de privé-levens van de kandidaten, die doorslaggevend zijn. Want de kijkers hebben het laatste woord. Zij geven tijdens de show telefonisch hun stem. Wie heeft het meest trieste verhaal? In welk filmpje vielen de meeste tranen?

De winnaar is Dário Rovito, zegt presentator Ibarra. Zijn meegekomen familie wordt door de regisseur gemaand van de tribune af te komen om hem te omhelzen. Weer vloeien er tranen, terwijl de camera er op inzoomt. Maar er is meer. Aan het einde van het programma mag de glimmende restauranthouder eindelijk voor de camera's verschijnen, en wat blijkt? Ook deelnemer Loyola krijgt een contract, een praktijk die bij een aantal eerdere uitzendingen eveneens is voorgekomen. Dan klinkt de slottune van de televisieshow: ,,Werk is een recht, een toekomst met waardigheid is mogelijk''.