Wolfgang Rihm

Toen Wolfgang Rihm (1952) in 1974 met zijn Morphonie voor orkest en solo strijkkwartet doorbrak begroette men een persoonlijkheid van het Stockhausen-formaat, een componist bij wie hij studeerde, maar van wie hij desalniettemin een tegenpool vormt. De één is formeel, de ander intuïtief.

Inmiddels heeft Rihm zo'n driehonderd werken op zijn naam staan. Eén noemer is steeds duidelijk: theatraliteit. Dat geldt ook voor Jagden und Formen (1995-2001), in een grote vorm opnieuw geordend naar een drietal composities: Gejagde Form uit 1995-19996, Gedrängte Form (1995-998) en Verborgene Formen (1995-1997).

De zetting is voor zeshout- en zeven koperblazers, drie slagwerkers, strijkkwintet, harp, gitaar, met aan het eind elektrische gitaar en piano. De Engelse hoorn zorgt voor de lyriek, de introductie van elk nieuw instrument werkt als aandrijving voor de motor van het voltallige ensemble. Opmerkelijk is de marimba-swing in een minimal music-stijl.

Rihm: Jagden und Formen, Ensemble Modern o.l.v. Dominique My DG 471558-2.