Raad: nieuwe ethiek-regels Britse artsen

Britse artsen krijgen voor het eerst officiële richtlijnen voor het staken van levensverlengende behandelingen. Dat heeft de toezichthouder op de medische stand vandaag bekend gemaakt.

De General Medical Council (GMC) wil zo artsen helpen bij ,,complexe ethische vraagstukken''. Het besluit volgt op twee geruchtmakende Britse euthanasiezaken. Het Europese hof in Straatsburg stelde gisteren de dodelijk zieke, van de nek af verlamde Diane Pretty in het ongelijk, die met hulp van haar man een einde aan haar leven wil maken. Enkele uren later werd bekend dat een andere, ook van de nek af verlamde Britse vrouw vorige week is overleden, nadat haar beademingsmachine was uitgezet. Miss B, zoals ze tijdens haar rechtszaak werd aangeduid, kreeg daartoe vorige maand van een Britse rechtbank toestemming.

De GMC zal vermoedelijk voor het eerst zwart op wit zetten dat het niet altijd in het belang van een patiënt is een behandeling voort te zetten, ook als dat rechtstreeks tot de dood leidt. Een beslissing om levensverlengende behandeling te stoppen moet volgens de raad worden genomen in nauwe samenspraak met naaste familieleden.

In de praktijk laten Britse artsen nu al dodelijk zieke patiënten sterven, door beademingsapparatuur uit te zetten, door het opvoeren van doses morfine, of door niets te doen als de toestand van een terminale patiënt plotseling verslechtert, bijvoorbeeld door een hartaanval. Maar onduidelijk is hoe vaak het gebeurt.

Actieve euthanasie is illegaal, maar passieve euthanasie – levensbeëindiging van wilsonbekwame patiënten in een uitzichtsloze toestand – is sinds 1993 toegestaan. In dat jaar gaf de rechtskamer van het Hogerhuis toestemming het infuus los te maken dat de 17-jarige Anthony Bland in leven hield, nadat hij tijdens de ramp in het Hillsborough-stadion in 1989 een zware hersenbeschadiging had opgelopen en in coma lag.

Miss B was evenmin dodelijk ziek, maar op haar hoofd na verlamd door het scheuren van een ader in haar hals. Om in leven te blijven was ze afhankelijk van een beademingsmachine. De vrouw, die geen naaste familie had en geen kans had op verbetering van haar toestand door een operatie, wilde dat die machine werd uitgezet. De rechter oordeelde dat Miss B bij haar volle verstand was en dat haar wens mocht worden uitgevoerd. Dat gebeurde overigens in een ander ziekenhuis, omdat het ziekenhuis waar ze eerst verbleef weigerde mee te werken aan haar dood.

Diane Pretty, die lijdt aan een voortschrijdende spierziekte, zal ook zonder tussenkomst van een arts vermoedelijk binnenkort sterven. Maar ze ademt zelfstandig en wil dat haar echtgenoot geen strafvervolging krijgt als hij haar een dodelijke injectie zou toedienen.

Gillian Craig, een medische ethicus, zei gisteren tegen de BBC dat het gevaarlijk is de twee gevallen met elkaar te vergelijken. ,,Iedereen die bij zijn verstand is heeft het recht te vragen om een behandeling te staken. Diane Pretty wil gedood worden, dat is iets heel anders.''