Comeback

,,Ik denk dat je het in ons geval wel over een comeback kunt hebben. Tenslotte is het vier jaar geleden dat we voor het laatst een plaat met nieuw materiaal gemaakt hebben en die deed het niet zo best. De jaren tachtig waren veel vriendelijker voor de Simple Minds dan het afgelopen decennium. Aan de andere kant: meestal praat je over een comeback als een band weer bij elkaar komt. En wij zijn nooit echt uit elkaar gegaan.''

Jim Kerr is zanger en voorman van de Simple Minds, de Schotse groep die in de jaren tachtig megasuccessen had en zelfs in stadions speelde. Het optimistische geluid van hits als Promised You A Miracle en Don't You Forget About Me ten spijt, leek de groep in de jaren negentig ingehaald door de tijd. Maar de nieuwe plaat Cry laat weer een voorzichtige opleving horen en de groep speelt dezer dagen in kleinere, maar uitverkochte zalen. Vaste kern Jim Kerr en gitarist Charlie Burchill worden tegenwoordig bijgestaan door oudgediende-drummer Mel Gaynor en een stel jonge honden.

,,We hebben nooit overwogen om de band op te heffen. Er zijn tijden geweest dat muziek mij niet zoveel meer zei, dat de inspiratie ver was te zoeken. Dan moet je wel afstand nemen van de band en het hele gedoe eromheen. Voor ons heeft het niet veel zin om muziek te maken als je gevoel er niet bij ligt. We wilden ook een leven buiten muziek, vandaar dat ik ook reis, studeer, zaken doe. Maar ik heb er altijd vertrouwen in gehad dat de vonk van het enthousiasme weer zou komen.

,,Een van de redenen dat we die vonk weer terugkregen was dat we zo ver mogelijk van de muziekindustrie bleven. Het voelde alsof we opnieuw begonnen. Dat had er ook mee te maken dat ik tegenwoordig de helft van de tijd op Sicilië woon en opnieuw een vreemde taal moest leren. Op de een of andere manier deed dat me denken aan onze begindagen, toen we pas begonnen met muziek maken. Om de muziek, en niet om geld of roem.

,,Na jaren platen te hebben gemaakt voor grote platenmaatschappijen brengen we nu ons werk uit via een onafhankelijk label. Als je een enorme knaller wilt maken is dat niet de aangewezen weg, maar momenteel is het bij de majors ook een rommeltje en een wespennest. We zijn blij dat we daar niet meer in zitten.

,,Op Neon Lights, onze vorige plaat, vertolkten we covers van voorbeelden en tijdgenoten. Ook een manier om opnieuw te beginnen. We waren bezig met de nieuwe songs voor Cry, maar we besloten om met wat covers aan de gang te gaan, half voor de lol en half om aan elkaar en aan de technologie te wennen. Dat we het deels voor ons plezier deden is niets om op neer te kijken, want het is belangrijk om plezier te hebben in wat je doet. Op een bijna amateuristische manier, in dit geval.

,,We spelen nu in veel kleinere zalen dan de stadions van eind jaren tachtig. Maar een goede band moet overal en altijd kunnen spelen, ook in tijden dat het minder gaat. Het is geen wonder dat het publiek ons uit het oog verloor: in de jaren tachtig maakten we zo'n acht albums en waren we constant op tournee, in de jaren negentig deden we bijna niets en dat met grote tussenpozen. En als je er niet bent, gaat de wereld luisteren naar de Spice Girls.''

Optredens: 5/5 en 20/5 Vredenburg Utrecht; 3/6 Heineken Music Hall Amsterdam.