Campagne

Een juffrouw van RTL4 belde me met de vraag of ik wilde deelnemen aan een nieuw tv-programma van Carlo Boszhard, waarin `een spel met Goedele Liekens' wordt gespeeld. Ik antwoordde dat ik wel de positieve kanten zag van een dergelijk spel, maar dat de aanwezigheid van Carlo Boszhard daarbij me niet alleen storend, maar zelfs volstrekt overbodig leek. Mocht het niet zonder hem? Nee, dat mocht niet. En als ze Carlo nu onzichtbaar in de coulissen zetten, vanwaar Goedele en ik hem tevoorschijn konden roepen als we moegespeeld waren? Mocht ook niet.

De commerciële tv kent haar harde wetten. Een van die wetten is dat de presentator belangrijker is dan zijn gasten. Wie met de commerciëlen in zee gaat, moet dat nooit over het hoofd zien. We moeten niet denken dat ze daar opeens van kwaliteit houden sinds Barend en Van Dorp op eigen kracht de Nipkow-schijf hebben gewonnen.

Bij de politieke partijen zijn ze daar pas afgelopen zaterdag achtergekomen. Ze lieten zich verleiden tot een lijsttrekkersdebat waar ze, Fortuyn en Rosenmöller uitgezonderd, met bloedende wonden vandaan kwamen. Het liep uit op een soort Mexicaans hondengevecht met Henny Huisman als de illegale entrepreneur die handenwrijvend de dieren de arena instuurde, knipogend naar de vrolijke gokkers op de tribune.

Geen van de politici bleek zich te hebben afgevraagd wat hem precies te wachten stond. Pas achteraf beseften ze dat ze zich hadden laten gebruiken voor een uitwedstrijd op het terrein van Fortuyn.

Zo'n debacle zet vooral vraagtekens achter het functioneren van de zogeheten campagneteams. Daar wordt altijd heel gewichtig en geheimzinnig over gedaan. Topmensen uit de partij vormen een team achter de lijsttrekker, terwijl van buiten ook nog `campagnestrategen' met bijzondere expertise worden ingehuurd. Het Parool wilde laatst een kijkje nemen bij het team van de PvdA, maar dat mocht niet. ,,De war-room van de PvdA is misschien wel de geheimste plek in Amsterdam'', schreef de krant. ,,Een uur voordat we het partijbureau op de Herengracht conform de gemaakte afspraak willen bezoeken, gaat de telefoon. Campagnemanager Jacques Monasch meldt dat de PvdA geen behoefte aan bezoek van journalisten heeft (...) De strategie voor de medewerkers luidt: kop dicht tot 15 mei.''

Op een dag moet Monasch gebeld zijn door Frits Wester, zeg maar de politieke Carlo Boszhard van RTL4. ,,Komt Ad?'' vroeg Wester. ,,Natuurlijk, gezellig,'' zei Monasch, ,,moeten we verder nog afspraken maken?'' ,,Welnee,'' zei Wester, ,,het moet wel een beetje gezellig blijven. Je moet maar denken: het is maar een spel.''

Zo kwam het dat Melkert zich zaterdag voor het front van enkele miljoenen kijkers anderhalf uur lang liet vernederen. Na afloop verzekerde hij ons dat hij heel tevreden was over deze aanpak van RTL4. Melkert is door zijn campagneteam kennelijk al zo vaak de verkeerde kant op gestuurd dat hij nu ook de weg naar zichzelf helemaal kwijt is. Hem wacht dan ook een electorale ramp van ongekende omvang.