Israël

Het Zaterdags Bijvoegsel van 20 april onthult, tot mijn grote verbazing, dat het Ander Joods Geluid onder meer vanwege de ,,starre pro-Israël positie van het CIDI'' naar de Dam zou zijn gegaan om te demonstreren voor de Palestijnen. Twee weken geleden werd die betoging door antisemitische leuzen en spandoeken ontsierd.

Dat CIDI geen applausmachine voor de regering Sharon is, moge blijken uit het feit dat de organisatie zich herhaaldelijk heeft uitgesproken tegen de Israëlische nederzettingenpolitiek en al jaren voorstander is van een Palestijnse staat in de gebieden, die in 1967 door Israël bezet werden. Zelf ben ik één van de initiatiefnemers van de Nederlandse Coalitie voor Vrede, die een maand geleden de Israëlische en Palestijnse regering opriep alle geweld te staken. Meer dan duizend joodse en Arabische Nederlanders hebben dit initiatief ondertekend.

Tot voor kort verschilde mijn visie met die van het Ander Joods Geluid dan ook niet zozeer over de oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict, maar vooral over de schuldvraag. Een Ander Joods Geluid meent dat Israel de eerst verantwoordelijke is voor het geweld. Het Palestijnse terrorisme is volgens de organisatie het gevolg van 35 jaar Israëlische bezetting. Ik vind dit a-historisch. De PLO en El Fatah en hun aanslagen dateren al van voordat Israël de Westelijke Jordaanoever en Gaza veroverde. Bovendien zijn de Moslim extremistische Hamas en Islamitische Jihad organisaties uitsluitend geïnteresseerd in het vernietigen van Israel en niet in de beëindiging van de bezetting van de Westelijke Jordaanoever en Gazastrook. Kenmerkend voor hun optreden is het telkens plegen van aanslagen, zodra er hoop gloort op vredesonderhandelingen.

Hoe dit ook zij, een verschil van visie over de schuldvraag past nog altijd keurig binnen het open debat dat kenmerkend is voor de pluriforme joodse gemeenschap. Dit is niet meer het geval als je het bestaansrecht van Israël aantast. En dat heeft Het Ander Joods Geluid gedaan, door te blijven meelopen in een demonstratie, waar ongehinderd en herhaaldelijk `Dood aan de Joden' en `Sieg Heil' werd geroepen. De demonstratie had niet alleen de beëindiging van het geweld tegen de Palestijnen als uitgangspunt, maar ook het op termijn vervangen van Israël door een Palestijnse staat. Dat bleek uit de eisen, die de organisatoren van de betoging vooraf hadden opgesteld.

In uw artikel wordt de eigen verantwoordelijkheid van een Ander Joods Geluid voor deelname aan deze stuitende demonstratie en het daardoor ondermijnen van Israëls bestaansrecht afgeschoven op de vermeende `starre pro-Israël-positie' van het CIDI. Die aanname is buitengewoon ongeloofwaardig en feitelijk onjuist. Een beetje meer zelfkritiek op het eigen handelen zou Een Ander Joods Geluid niet misstaan hebben.