Dag haven

In de haven heeft in stilte een klein drama plaatsgevonden. Eerder deze week werd het einde van Vopak bezegeld, met daarbij de verzekering dat de ontvlechting van opslag en chemische distributie geen personele consequenties zou hebben.

Dat is grotendeels het geval, maar niet helemaal. In de raad van commissarissen heeft een bloedbad plaatsgevonden. Vopak – de combinatie Pakhoed en Van Ommeren – kende zo'n beetje de zwaarste raad van toezichthouders van Nederland. Koploper zijn de banken met meer dan tien leden, op de voet gevolgd door Vopak met negen man.

Het slechte nieuws is dat bijna de helft van die negen mensen moet afvloeien. Maar, zo vroegen aandeelhouders zich woensdag af, waarom krijgen vijf commissarissen wel een plaatsje in de raad bij het nieuwe (gehalveerde) Vopak en het nieuw op te richten bedrijf rond de chemische distributie. Is het mislukken van de fusie geen reden om snel het havengebied te verlaten?

Met name de nieuwe raad van commissarissen van Vopak leverde de toorn van de aandeelhouders op. Niet alleen omdat drie van de vijf mensen aan de wieg van de mislukte fusie van 1999 hebben gestaan en omdat M. van de Vorm als grootaandeelhouder en toezichthouder twee petten op heeft. Maar ook omdat het twijfelachtig is of de leden P. Bouw en J.M. Hessels wel tijd hebben om zich met Vopak bezig te houden. Na de beschimpingen van afgelopen woensdag zijn die twee in elk geval blij dat zij nu weer vrolijker zaken om handen hebben. Als topmannen bij respectievelijk de restanten van Swiss Air en het naar adem happende Laurus.