Beleggers halen hun gram

Boze institutionele beleggers raken doordrongen van de waarheid van het oude gezegde dat je beter je gram kunt halen dan kwaad worden. Kijk maar eens naar het pak slaag dat topman Messier van Vivendi onlangs heeft gekregen, of naar het wippen van Hüppi als topman van Zürich Financial, of naar de ruzie over de topsalarissen bij staalbedrijf Corus. Cynische bedrijfsbestuurders kunnen deze aanvallen afdoen als wrok, maar dan zien ze het verkeerd. Tijdens de bloeitijd van de aandelenmarkten was het makkelijk om de aandeelhouders te vriend te houden. Nu de koersen niet langer stijgen, is die vriendschap omgeslagen in wantrouwen.

Het hoeft niet te verbazen dat de voornaamste bron van ergernis bij beleggers het slechte ondernemingsbestuur (corporate governance) is. In sommige gevallen zijn daar al diverse topmensen voor weggestuurd. Bedrijfs-Napoleons die graag grote overeenkomsten sluiten, zoals Hüppi en Messier, zijn niet langer in de mode; mensen met operationele vaardigheden daarentegen wel. Een andere grote steen des aanstoots zijn de topsalarissen. Aandeelhouders vragen zich terecht af waarom ze meer zouden betalen aan een leidinggevende die zijn bedrijf zo in de problemen heeft gebracht. Kijk maar naar de Verenigde Staten, waar de cultus van de CEO (chief executive officer) aan erosie onderhevig is. Volgens schattingen van zakenbank Dresdner Kleinwort Wasserstein stegen de gemiddelde topsalarissen daar 15 procent sneller dan de aandelenkoersen tijdens de bloeiperiode van 1992-2000, maar sinds de markt over zijn top heen is, zijn ze veel minder snel gedaald.

De grootste financiële gevolgen hebben de gevallen waarin de aandeelhouders bedrijven onder druk zetten om fondsen terug te geven. Beleggers gaan er niet automatisch meer van uit dat bedrijven dat goed besteden en willen dat geld liever zelf hebben om ergens anders in te beleggen. De grote afboekingen van goodwill van de laatste tijd tonen volgens hen aan hoezeer bedrijven in het recente verleden teveel hebben uitgegeven aan overnames.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld.