Van de Leur mist alleen nog een titel

Het enorme succes van de Nederlandse turnsters op de Europese kampioenschappen in Patras werd overschaduwd door incidenten met de jury. Volgens bondscoach Frank Louter is Verona van de Leur ten minste één keer bestolen van een gouden medaille.

De Nederlandse turnsters wonnen op de Europese kampioenschappen in Patras zes medailles, maar grepen naast alle titels. Uitblinkster Verona van de Leur behaalde drie keer een zilveren medaille en twee keer een bronzen en Renske Endel herhaalde haar prestatie van de wereldkampioenschappen in Gent door tweede op brug te worden. De vreugde in het Nederlandse kamp over het uitzonderlijk hoge aantal medailles werd getemperd door het gevoel dat Verona van de Leur in twee gevallen onrechtvaardig was beoordeeld door de jury.

In de meerkamp van zaterdag zou de Russin Svetlana Khorkina het voordeel van de twijfel hebben gekregen, waardoor Van de Leur met een achterstand van vijfhonderdste punt naast de titel greep. Bij de toestelfinale op vloer bestreed bondscoach Frank Louter gistermiddag dat Van de Leur met haar hak de lijn had overschreden. De Finse lijnrechter Liesbeth Heino had het anders gezien en zwaaide met de rode vlag voor een aftrek van ééntiende punt, uiteindelijk het verschil tussen goud en brons. Op de overige klasseringen (Van de Leur zilver op sprong en brons op balk en Endel zilver op brug) was niets aan te merken; daar werden de Nederlanders op hun waarde verslagen.

In de wetenschap dat hij nog langer met internationale juryleden te maken krijgt bleef bondscoach Louter tot gistermiddag diplomatiek. Maar na de straf voor Van de Leur op vloer won zijn woede het van zijn gevoel voor politieke verhoudingen. ,,Verona is bestolen van goud'', vond hij. ,,Als zij nu bij een landing buiten de mat terecht was komen, is er geen discussie mogelijk. Maar zij ging klaar staan voor een nieuwe sprongenserie. Die straf slaat helemaal nergens op. Bovendien vind ik dat de jury haar best het voordeel van de twijfel had kunnen geven, omdat zij mede kleur heeft gegeven aan dit toernooi.''

Een officieel protest en steun van collega-coaches brachten de hoofdscheidsrechter niet op andere gedachten. Probleem was dat de vermeende overtreding van Van de Leur niet kon worden geverifieerd met videobeelden, omdat de opnamen aan de kant van de `verkeerde' voet waren gemaakt. Van de Leur had zelf niets van het incident gemerkt. Zij had niet eens gezien dat de Finse de rode vlag had opgestoken. De turnster: ,,Ik kijk nooit zo precies waar ik mijn voeten neerzet, maar voor mijn gevoel stond ik netjes binnen de lijnen.''

Het Nederlandse jurylid Aukje Molema uit Wildervank had het incident met Van de Leur op de vloer niet goed kunnen zien, en onthield zich wijselijk van commentaar. Maar de rechtmatigheid over de uitslag van de meerkampfinale, een dag eerder, trok zij daarentegen openlijk in twijfel. ,,Ik heb sterk het vermoeden dat Khorkina op basis van haar naam is bevoordeeld. Ze weet haar foutjes heel goed te verbergen en wordt daardoor doorgaans milder beoordeeld. Dat heeft ontegenzeglijk te maken met diverse dwarsverbanden tussen voormalige Oostbloklanden. Die helpen elkaar, dat kan ik niet ontkennen.''

Van de Leur en Khorkina voerden zaterdag een fascinerend gevecht om de meerkamptitel, waarin het er naar uitzag dat de Nederlandse voor een sensatie zou zorgen. Tot de vloer, de laatste van de vier onderdelen, bleef Van de Leur met een achterstand van tweetiende punt in het spoor van de meervoudige kampioene. De Nederlandse voerde op het afsluitende onderdeel de druk op met een vrijwel vlekkeloze oefening, die beloond werd met 9.562. Khorkina moest minimaal 9.337 scoren om voor de derde keer Europees kampioen te worden. Haperingen in haar oefening brachten de jury rond de vloer in grote verlegenheid. Pas na druk overleg en correctie van het Wit-Russische jurylid, die in tegenstelling tot de rest geen fouten had vastgesteld, rolde een totaal van 9.387 uit de bus. De verontwaardiging werd geaccentueerd tijdens de huldiging toen het applaus voor de kampioene vanaf de tribune werd gevolgd door een ovatie voor Van de Leur.

Louter kon uiteindelijk vrede hebben met de uitslag op de meerkamp, omdat hij besefte dat het lot niet getart moet worden. ,,Ik ken dit wereldje en weet dat je moet uitgaan van zaken die je zelf kunt controleren. Tijdens de vloeroefening van Khorkina hoopte ik dat zij een waarneembare fout zou maken, zodat de beslissing over de titel uiteindelijk niet bij de jury zou worden neergelegd.'' Waar Louter voor had gevreesd gebeurde toch, met als gevolg dat een verrassing achterwege bleef.

In zijn evaluatie onmiddellijk na afloop van het toernooi won de tevredenheid het bij Louter al snel van zijn woede over de actie van de Finse lijnrechter. Ondanks de tegenslagen besefte de bondscoach dat hij na de WK in Gent op de EK in Patras een sterke basis heeft gelegd voor de wereldkampioenschappen van 2003 in het Amerikaanse Anaheim en de Olympische Spelen van 2004 in Athene. Bovendien realiseerde hij zich dat Van de Leur haar internationale doorbraak had gemaakt en bij al zijn turnsters de honger naar succes nog niet is gestild.