Rocker Arno ook chansonnier

Begreep Mick Jagger maar net als Arno Hintjens, dat het voor een artiest met zo'n lange staat van dienst eervol is af en toe gas terug te nemen. Arno maait Jagger het gras voor de voeten weg, want op zijn nieuwe cd Arno Charles Ernest zingt de 52-jarige Belgische rockvedette met het hart van een chansonnier en de ziel van een bluesman zijn prachtig ingetogen versie van het Rolling Stones-nummer Mother's little helper. Live klonk het nog mooier met accordeon en staande bas, voor een publiek dat beide versies op waarde wist te schatten.

Het was een van de weinige Engelstalige nummers die Arno gisteren zong in De Melkweg, waar hij kon putten uit zijn 20-jarige ervaring als eerste werkelijk pan-Europese popster. Bij zijn vroegere groep TC Matic zong hij altijd al een mengelmoes van Vlaamse, Franse en Engelse teksten, maar sinds het album À La Française (1995), is hij met recht een hedendaags chansonnier met karakteristiek bonkige uitspraak van de Franse taal. In Frankrijk wordt hij op handen gedragen en sinds kort mag Hintjens zich Chevalier des Arts et Lettres noemen.

Het is de Oostendenaar niet naar het hoofd gestegen, want Arno is nog altijd even aards in zijn rauwe zangstijl en zijn innemende aankondigingen. ,,Merci dat jullie allemaal een ticketje betaald hebben'', dankte hij de aanwezigen die niet voor het concert van Shane MacGowan in de zaal ernaast hadden gekozen. Geen andere popzanger zou ,,t'es ma femme'' kunnen laten rijmen op ,,gadverdamme'', maar Arno kwam ermee weg zoals hij midden in een Franstalige wals opeens uit de grond van zijn hart ,,rock on, motherfucker!'' kon schreeuwen.

Gesteund door oud TC Matic-toetsenman Serge Feys en temidden van jongere muzikanten bleek de muziek van Arno een boeiende optelsom van blanke funk, hoekige rock, gruizige blues en het doorleefde chanson. Die mix heeft hij in al die jaren beoefend, en is zo een logisch geheel gaan vormen.

Er is helemaal niets onechts aan Arno, of hij nu de roerende pianoballade Les yeux de ma mer zong of ouderwets tekeer ging in de stampnummers Putain putain en O la la la la. Zijn uithoudingsvermogen is onaangetast, juist omdat hij er op de aangewezen momenten rustig bij ging zitten. Mothers little helper klonk op die manier veel mooier, verstaanbaarder en indringender dan Jagger het ooit heeft gezongen.

Concert: Arno. Gehoord: 18/4 Melkweg, Amsterdam.