Conflict met stokjes

Tussen Nederland en China is een venijnig handelsconflict ontstaan. Uit vergelding voor de Nederlandse vernietiging van een Chinese partij vlees en vis, heeft China een verbod op de import van vlees en vleesproducten uit Nederland afgekondigd. Weliswaar gaat het om betrekkelijk kleine bedragen op de totale omvang van de Nederlands-Chinese handel vorig jaar bedroeg de waarde van de Nederlandse export van vlees en vleesproducten naar China 18,2 miljoen euro maar er zitten principiële kanten aan dit conflict.

Ten eerste is buitenlandse handel geen nationaal, maar Europees beleid. Nederland voert Europese regels uit wat betreft controle op voedselveiligheid, hetgeen leidde tot de vernietiging van partijen vlees en vis waarin het verboden antibioticum chlooramfenicol was aangetroffen. Het is daarom onjuist dat China zich met zijn tegenactie richt tegen Nederland omdat hier toevallig de haven Rotterdam ligt, waar de Chinese export Europa binnenkomt. Minister Brinkhorst (Landbouw) zal dan ook ondubbelzinnige steun van Brussel moeten verwerven – al is het gezien de gevoeligheid van de handel met China niet zeker dat alle EU-lidstaten zich enthousiast achter Nederland zullen opstellen.

Ten tweede is er de kwestie van voedselveiligheid. Globalisering betekent onder meer dat de internationale handelsstromen toenemen. China, dat onlangs tot de Wereld Handelsorganisatie (WTO) is toegelaten, wil met grotere exporten zijn economische positie versterken. Dit brengt met zich mee dat China zich aan de internationale – in dit geval: Europese – regels inzake inspectie op hygiëne en toegestane geneesmiddelen in voedingsproducten zal moeten houden. Daar schort het aan en dit botst met de Europese regels voor voedselveiligheid. Die zijn opgesteld ter bescherming van de consumenten. Maar zij kunnen ook als verhulde vorm van protectionisme werken, zoals in het verleden vaak is gebeurd. De Europese markt voor landbouwproducten is toch al in hoge mate afgeschermd.

Europese marktopening voor agrarische producten uit andere landen is welkom. Inspectie en naleving van verordeningen horen daarbij. Dat is de keerzijde van de globalisering, ook voor China.