Bettini bekroont in Luik Italiaans machtsvertoon

Italiaanse renners domineerden in Luik-Bastenaken-Luik als nooit tevoren. In de Belgische stad met de grootste enclave Italianen liet Paolo Bettini voor de tweede keer de Italiaanse vlaggen wapperen.

,,Chi ha vinto?'' Na 258 kilometer amper over de finish en met de vaart er nog goed in, vroeg de Italiaanse renner Wladimir Belli (36ste) in het voorbijgaan aan een journalist wie Luik-Bastenaken-Luik gewonnen had. Het antwoord, Paolo Bettini, verbaasde hem niet. Twee jaar geleden kleurde Belli de finale van de oudste klassieker met de Spanjaard David Etxebarria en twee landgenoten, Davide Rebellin en Bettini. Belli moest toen als eerste afhaken en Bettini had de langste adem. Hij won toen zijn eerste en tot gisteren enige wereldbekerwedstrijd.

In Ans, een voorstad van Luik waar de eindstreep ligt, herhaalde zesdejaarsprof Bettini (28) zijn huzarenstukje van twee jaar geleden. Dit keer dankzij meesterlijk knechtenwerk van ploeg- en landgenoot Stefano Garzelli, de oud-winnaar van de Ronde van Italië die hij in de sprint versloeg. ,,In de Giro rijden we met z'n allen weer voor Stefano'', zei Bettini na afloop over de wederdienst die Garzelli volgende maand te wachten staat.

De voorjaarsklassiekers worden gedomineerd door de Italianen. Cipollini won de openingsklassieker Milaan-Sanremo (en de semi-klassieker Gent-Wevelgem). Tafi van Mapei was de beste in de Ronde van Vlaanderen. Na de zege van Museeuw vorige week in Parijs-Roubaix was het nu weer de beurt aan een lid van de ploeg die als motto vincere insieme heeft. Winnen, dat doe je met elkaar, zeggen ze bij Mapei, dat weer een succesvolle eenheid vormt sinds het vertrek van druktemaker Bartoli.

In de 88ste editie van La Doyenne waren het opnieuw Italianen die een stempel drukten op de finale. De eerste Italiaanse vlag langs het parcours in Luik hing bij café De Cup, een kroeg naast het stadion van voetbalclub Standard Luik. Anderhalve kilometer verder, in de Rue sous les Vignes, wisten de gastarbeidersgezinnen van Italiaanse afkomst die de trottoirs en deuropeningen vulden, niet wat ze zagen toen de kopgroep passeerde.

Onder de zes renners die bij de beklimming van de Redoute uit een groep van dertien waren ontsnapt, bevonden zich vijf Italianen. Onder en langs de tricolores waarmee de bewoners van de Rue sous les Vignes hun straat hadden versierd, op zes kilometer van de aankomst, reden de ploeggenoten Bettini en Garzelli (beiden Mapei), Ivan Basso (Fassa Bortolo), Mirko Celestino (Saeco), Massimo Codol (Lampre) en de Duitser Matthias Kessler (Telekom) als enige buitenlander. In die volgorde zouden ze even later ook over de finish gaan. Een top-vijf van Italianen, dat was nog nooit vertoond in Luik-Bastenaken-Luik.

Eén straat voorbij de Rue sous les Vignes, in de beklimming van de steile en Côte de Saint-Nicolas, waren het ook weer Italiaanse vlaggen die de boventoon voerden en werden de Italiaanse renners in hun eigen taal toegejuicht. Op de plek waar de Belg Frank Vandenbroucke zich drie jaar geleden van Michael Boogerd ontdeed en op de mooiste en laatste overwinning in zijn carrière afstevende, plaatste Garzelli een vernietigende demarrage. Niemand leek hem te kunnen volgen. Tot in de beklimming van de Saint-Nicolas, een heuvel waar geen einde aan lijkt te komen, Bettini aanzette en naar zijn ploeggenoot Garzelli toereed. Bettini nam een risico. Hij had de renners uit de andere ploegen mee op sleeptouw kunnen nemen. Maar het resterende kwartet miste de kracht om de Mapei-renners te volgen.

,,Een gedurfde actie'', oordeelde manager Patrick Lefevere van de Domo-ploeg over de sprong die Bettini naar Garzelli maakte. Twee jaar geleden was de Belg nog ploegleider bij Mapei toen Bettini voor het eerst de klassieker won die de Italianen liefkozend Liegi noemen. Achter het podium genoot Lefevere zichtbaar van de feestvreugde in het Italiaanse kamp.

Terwijl ploegleider Serge Parsani van Mapei Garzelli omhelsde, vlak nadat die met een kletsnatte washand door een verzorger was opgefrist, liep Johan Museeuw op Bettini af. ,,Johan'', riep een aangenaam verraste Bettini uit. Een warme omhelzing volgde. Twee jaar geleden waren ze bij Mapei nog elkaars ploeggenoten. Museeuw legde toen op de Redoute de basis voor de overwinning van Bettini.

Museeuw vertoefde gisteren voor de prijsuitreiking in de coulissen omdat hij nog aan de leiding gaat in de strijd om de wereldbeker. Hij kreeg weer de trui met de verticale regenboog uitgereikt, het tricot voor de leider van het wereldbekerklassement. Gisteren stapte Museeuw na 170 kilometer af. Hij had Parijs-Roubaix nog in de benen, de helletocht die hij vorige week voor de derde keer won.

Nadat Bettini en Garzelli waren opgefrist en wat schone bovenkleding hadden aangetrokken, probeerde Jean-Marie Leblanc als baas van de organisatie van Luik-Bastenaken-Luik de aandacht van de twee Italiaanse renners te trekken: ,,Allo, allo!'' Of de heren zo vriendelijk wilden zijn een einde te maken aan hun gesprekken per mobiele telefoon met het vaderland. Met zachte hand dirigeerde de directeur van de Tour de France de twee Italianen naar het podium.

Michael Boogerd was in zijn favoriete klassieker de beste Nederlander, met een dertiende plaats. Opnieuw hoorde hij bij de favorieten. De Nederlander was gisteren goed, maar weer niet goed genoeg.