TROUWVERBOD

Naam: Atte Jongstra (45 jaar)

Beroep: schrijver

Woonplaats: Amsterdam/Villechaise

,,Vier jaar geleden hebben mijn vriendin en ik een tweede huis in Frankrijk gekocht. Mijn voorkeur ging uit naar Zweden, maar mijn vriendin moest daar weinig van hebben. `Ik laat je het Zweden van Frankrijk wel zien', zei ze. Dat bleek de Morvan te zijn.

,,Ik geef toe: de Morvan is práchtig. Zoals de dalen daar langzaam vol met mist stromen – alsof er melk over de heuveltoppen glijdt. Dat heb ik nog nooit ergens anders gezien. Het voorjaar en de winter doen er pas heel laat hun intrede, dus de herfst is altijd Indiaans.

,,Wat me minder aanspreekt is de Franse bureaucratie. Zo heb ik mij ooit bij de burgemeester-annex-houthakker van St. Prix vervoegd met de vraag of hij mijn vriendin en mij in de echt wilde verbinden. Ik had zelfs al een bank in de tuin getimmerd, om op de ochtend na de huwelijksnacht samen van het uitzicht te kunnen genieten. Maar nee. Volgens de burgemeester woonden wij nog niet lang genoeg in Villechaise. Hij was onverbiddelijk.

,,Fransen zijn ook erg formeel. Dat merkte ik toen ik voor mijn roman Hudigers Hooglied een jaarlijkse kraanhoudersvergadering bijwoonde. Het ging om een lullig verenigingetje dat moest beoordelen of het Christusbeeld een verfbeurt nodig had, dat soort zaken. Toch werd de voorzitster steevast aangesproken met `Madame Le Président'.

,,Als je van die formaliteiten afwijkt, zijn de gevolgen niet te overzien. Zo heb ik ooit een vriendelijke, doch dringende brief aan mijn trage aannemer geschreven. `Ik onderschrijf de kwaliteit van uw arbeid, maar vraag ook aandacht voor míjn kwaliteit als opdrachtgever', liet ik hem weten. Nou, het duurde máánden voor hij mij weer te woord wilde staan. Ik had hem de duimschroeven aangedraaid – dat kón gewoon niet.