PERPETUUM MOBILE

Naam: Philip Freriks (57)

Beroep: Journalist/nieuwslezer

Woonplaats: Parijs/Amsterdam

,,Als jongen van achttien droomde ik vaak over Frankrijk. Vooral Parijs: dat was de plek waar `het' gebeurde. Bij die spannende metropool viel mijn toenmalige woonplaats Utrecht in het niet. Ik moést en zou daar ooit voet aan de grond krijgen.

,,Mijn plan was om na de middelbare school een aantal buitenlandse hoofdsteden te bezoeken. Ik had wat redactiewerk voor Het Vrije Volk gedaan en was vast overtuigd journalist te worden. En hoe kon ik het vak beter leren dan op reis, zo was mijn wat naïeve redenering.

,,Verder dan Parijs kwam ik echter niet, want even daarvoor had ik tijdens een jazzfestival mijn huidige Franse echtgenote ontmoet. Ik was amper twintig toen ik bij haar introk in Parijs. Sindsdien ben ik er nooit meer weggekomen; nog steeds reis ik als een perpetuum mobile tussen Parijs en Amsterdam op en neer.

,,De landing was destijds misschien zacht, maar de dagelijkse werkelijkheid viel tegen. Ik was een gastarbeider en kwam – samen met onze vrienden uit Noord-Afrika – in de rij te staan. En geloof me, dat ging niet echt vriendelijk. Bovendien beheerste ik het Frans onvoldoende en miste ik de hechte Utrechtse cafécultuur.

,,Maar ik ging klussen voor de radio en vijf jaar na mijn komst werd ik correspondent voor Het Parool. Een keerpunt was de studentenopstand van mei 1968 – die heb ik heel bewust en intens meegemaakt. Pas toen begreep ik dat ik niets van politiek snapte. Ik ben een cursus politieke wetenschappen gaan volgen, die het beginpunt vormde van mijn journalistieke volwassenwording.

,,Als buitenlandse journalist ben je geen machtsfactor. Je moet dus netwerken. Alleen als vriend van een vriend van een vriend gaan er deuren voor je open.

,,Of ik koketteer met mijn francofonie? Neu. Maar ik heb die Franse elementen ongetwijfeld verdisconteerd in wie ik nu ben.''