De tijdgeest is voor doktersseries

Terug van weggeweest: de ziekenhuisserie. En hoe. In korte tijd beginnen er maar liefst drie tegelijk. Programmamakers bewegen zich in scholen. Wat de een doet wil de ander plotseling ook. Fictie beweegt met de tijdgeest. Het goud van de jaren negentig blikkert bij scheepsmagnaten (Westenwind), yuppies (Rozengeur & Wodka Lime) of bankiers (het met een Nipkowschijf bekroonde Oud Geld). Nu iedereen zich zorgen maakt over wachtlijsten en beddentekort krijgen dokter en verpleegkundige weer glamour. Dat hebben ze nodig. Wie weet gaat er nog iemand medicijnen studeren in plaats van business school.

Net5 beet het spits af met het vlotte Trauma 24/7. Qua inhoudelijkheid zeker niet te onderscheiden van vroeger publiek ziekenhuisdrama zoals Medisch Centrum West. Omdat Net5 speciaal vrouwen wil aanspreken, lopen er veel vrouwen rond, wat overigens in échte ziekenhuizen ook steeds meer het geval is. Dus niet meer de verpleegstersromance. Gisteren verloor een verstandige vrouw het ten onrechte van haar dommere baas. Marc Klein Essink, de schattige donkere krullebol van Medisch Centrum West, speelt een lastige chirurg, een egomaan die ruzie maakt met zijn vroegere vriendin die afdelingshoofd is. Hij besloot tegen haar advies in om eerst het meisje met de gescheurde milt te opereren en daarna pas de inwendig ernstiger verwonde dronkeman die haar had aangereden. De dronkeman, die weinig sympathie genoot op de afdeling, overleed. Hedendaags dilemma. Terwijl het meisje werd geopereerd – er was toch nog een complicatie – ging de toestand van de dronkeman snel achteruit. De balievrouw belde met andere ziekenhuizen in de buurt die geen bed vrij hadden. En daarna de uitleg aan de vrouw van de overleden man en het verdoezelen van de ware toedracht.

Snelle korte dialogen, soms iets te luide achtergrondmuziek. Terwijl de chirurg snijdt, praat hij over snelle sportauto's. Weinig bloed en lillend vlees te zien in de scènes aan de operatietafel. Je ziet vooral de gemaskerde gezichten van de chirurg en zijn assistenten die de apparaten bedienen en bij piep- en alarmgeluidjes de gegevens afroepen. Je waant je in een ruimteschip met in lichtgroen verpakte, van hun mond ontdane wezens die hun veelbetekenende mimiek alleen in de ogen kunnen leggen. Het is knap dat je de illusie hebt naar een heel druk ziekenhuis te kijken, terwijl er helemaal niet zoveel acteurs meedoen. Tijdens zo'n mooie commerciële serie (850.000 kijkers) holt het marktaandeel van de publieke omroep snel achteruit.

Nu de twee andere nog: Intensive Care van RTL4 en Hartslag van de NCRV. Waarom hadden die voor de afwisseling niet een leuke middelbareschoolserie bedacht? Lijkt me een publieke taak om te laten zien hoe opwindend het kan zijn op school. Nu heeft de leraar het imago van een door regelzuchtige ambtenaren en brutale leerlingen geplaagde loser. De Amerikaanse serie Boston Public liet ook de mooie kanten van het leraarschap zien.

BNN had de fictieserie The Finals, die werd gebracht alsof een paar brutale leerlingen elkaar in de klas op de video hadden opgenomen. Nu die leerlingen de middelbare school hebben verlaten, heeft de serie zijn langste tijd gehad en de kijkcijfers zakken in. Tijd voor een nieuwe serie, maar ja, de publieke omroep steekt meer geld in geheime voetbalpotjes dan in drama.

Is het eerste deel van een mooie dramaserie over Srebrenica, Enclave, mislukt omdat het afgelopen zondagavond slechts 145.000 kijkers kreeg? Vind ik niet. Het is nog altijd meer dan de gemiddelde toneelvoorstelling. Enclave gaat over een Bosnische tolk aan het Internationale Gerechtshof in Den Haag. Hij gijzelt een Servische verdachte, moordenaar van zijn familie, die dreigt te worden vrijgesproken. Wel tekenend dat een drama over Srebrenica zo weinig belangstelling krijgt. Dat zegt iets over de betrokkenheid van het publiek bij de afgelopen week uitgespeelde gewetensnood over Srebrenica. De kijkers zijn allemaal voor rechtvaardigheid en publieke verantwoording, zolang ze de knop maar niet hoeven om te zetten op de ongemakkelijke vragen over 7.500 Bosnische doden.